Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

Παλεύουμε για την υγεία μας, βλέπουμε τον καρδιολόγο μας




Πόσο σημαντική είναι η πρόληψη για την καρδιά μας 

Δεν παρασυρόμαστε από το άσχημο οικονομικό κλίμα που επικρατεί γύρω μας. 
Διατηρούμε την ψυχική υγεία μας.  
Δεν παραμελούμε τη σωματική υγεία μας. 
Επισκεπτόμαστε προληπτικά και σταθερά τους γιατρούς μας. 
Καλύτερα να προλαβαίνουμε μια αρρώστια παρά να προσπαθούμε να τη θεραπεύσουμε μετά. 

Στατιστικά στοιχεία

Τι λέει η στατιστική: Στους 100 ανθρώπους, από παιδάκια μέχρι παππούδες, που χρειάζονται επειγόντως γιατρό ή μπαίνουν σε νοσοκομείο ή ... αποχωρούν από αυτόν τον πλανήτη, οι 50 περίπου, δηλαδή οι μισοί έχουν προβλήματα από το καρδιαγγειακό σύστημα

Πιο αναλυτικά δηλαδή, αν προσθέσουμε όλες μαζί τις παθολογικές καταστάσεις που έχουν σχέση με τους καρκίνους, τα τροχαία, τους πολέμους, τις λοιμώξεις, την πείνα, κ.α. φθάνουν δεν φθάνουν σε αριθμό τις καταστάσεις που έχουν σχέση με την καρδιά και τα αγγεία. 

Συνεπώς είναι φανερό πόσο σημαντική είναι η πρόληψη και ιδιαίτερα η πρόληψη που μας προσφέρει ο καρδιολόγος μας. Για αυτό σήμερα κιόλας, που λέει ... ο λόγος, επισκεφτείτε τον καρδιολόγο σας

Και ας μην ξεχνάμε ότι το μεγαλύτερο αγαθό είναι στα αλήθεια η καλή υγεία μας, και της ψυχής και του σώματος. 

Αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να παλεύουμε για την υγεία μας, να της δίνουμε προτεραιότητα, να την βάζουμε μπροστά από όλες τις άλλες ανάγκες μας.


Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2015

Τι είναι καλύτερο: Άσκηση ή πρωινός ύπνος;



Δρ Ψυρρόπουλος Ζ. Δημήτρης 
(dps.kardiologos@gmail.com & 2310 913 880 & 6944 372 956 
- Ιατρείο: Αλ. Παπαναστασίου 49, περιοχή Ιπποκράτειο, Θεσσαλονίκη)

Τι είναι καλύτερο: Άσκηση ή πρωινός ύπνος;

Ο ύπνος και η άσκηση είναι και τα δύο ζωτικής σημασίας για την καλή υγεία μας. Μερικές φορές όμως είναι δύσκολο να καταφέρουμε να τα συνδυάσουμε. ΄Έτσι συνήθως προτιμούμε τον ύπνο από την άσκηση ιδιαίτερα σε περιόδους έντασης.

Όταν πρόκειται για την υγεία μας, υπάρχουν μερικά απόλυτα. Ένα από αυτά είναι η συνύπαρξη καλού ύπνου και καλής άσκησης.  

Συμφωνώ με τον Edward Laskowski - καθηγητή Physical Medicine στη Mayo Clinic, Rochester, Minesota, USA που υποστηρίζει ότι «... ο ύπνος και η άσκηση είναι όπως τα τρόφιμα και το νερό." 

Όχι μόνο είναι τόσο αναγκαία και τα δύο, αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολο να πάρει κάποιος υγιείς δόσεις από το ένα παραμελώντας το άλλο. 

Προσωπικά υποστηρίζω την άποψη ότι η τακτική σωματική άσκηση είναι πολύ σημαντική για την υψηλή ποιότητα του ύπνου, καθώς και ότι η υψηλή ποιότητα ύπνου είναι εξίσου σημαντική για τη σωματική απόδοση

Τα ίδια προκύπτουν, σύμφωνα με τη Cheri Mah - ερευνήτρια Sleep Medicine στο Stanford University, San Francisco, California, USA από τις τελευταίες εκτεταμένες σχετικές μελέτες. Η ίδια πάντως παρουσιάζει τον ύπνο σαν πρώτη επιλογή θεωρώντας ότι είναι εξαιρετικά θεμελιώδης για την καλή υγεία μας. Ενώ οι ειδικές ανάγκες διαφέρουν από άτομο σε άτομο, το μεγαλύτερο μέρος της επιστημονικής βιβλιογραφίας δείχνει ότι οι ενήλικες χρειάζονται τουλάχιστον επτά ώρες καλού ύπνου κάθε βράδυ. «Πολλά άτομα πιστεύουν ότι μπορούν να λειτουργήσουν καλά με λιγότερες ώρες ύπνου, αλλά σε σχετικούς ελέγχους βρέθηκε ότι δεν έχουν και τις καλύτερες επιδόσεις"  ενώ "νομίζουν ότι το αίσθημα κόπωσης που βιώνουν είναι ο κανόνας" λέει η Mah. 

Είναι γεγονός ότι ο ύπνος είναι η βάση πάνω στην οποία στέκονται ένα υγιές μυαλό και ένα υγιές σώμα. Επίσης είναι γεγονός ότι εάν αυτή η βάση γίνει ασταθής τότε το καρδιαγγειακό σύστημα, το ανοσοποιητικό σύστημα, το αντιοξειδωτικό φορτίο, η ψυχική διάθεση, το επίπεδο νοητικής διαύγειας, η ενεργητικότητα, η όρεξη, η σωματική αντοχή, το σωματικό βάρος και δεκάδες άλλες μεταβλητές υγείας θα επηρεαστούν αρνητικά

Σε περιπτώσεις αυτού του είδους είναι απαραίτητη η εφαρμογή διαιτητικών συνηθειών και η χορήγηση  διατροφικών συμπληρωμάτων πλούσιων σε αντιοξειδωτικά φορτία

Αλλά ας υποθέσουμε ότι κοιμόμαστε τουλάχιστον επτά ώρες κάθε βράδυ. Τίθεται όμως το ερώτημα εάν μπορούμε άραγε να ... θυσιάσουμε ακόμα μερικά λεπτά ... γλυκού ύπνου ώστε να ασκούμαστε σωματικά με τακτικό ημερήσιο πρόγραμμα; 

Κατά την προσωπική μου άποψη αλλά και την άποψη της Phyllis Zee - διευθύντρια στο Center for Circadian and Sleep Medicine στο Northwestern University, Evanston, Illinois, USA πρέπει να θυσιάζουμε αυτά τα τελευταία λεπτά ύπνου και να γυμναζόμαστε.

Πηγές: Mayo Clinic, Stanford University, Northwestern University, Time (Markham H.)

Σάββατο, 6 Ιουνίου 2015

Τελικά η παχυσαρκία δεν είναι τόσο επικίνδυνη;





Η παχυσαρκία στον κάθε άνθρωπο δεν έχει τον ίδιο βαθμό επικινδυνότητας. Άλλοι κινδυνεύουν περισσότερο και άλλοι λιγότερο. Το σίγουρο είναι ότι όλοι κινδυνεύουν. Τελευταία υπάρχει επιστημονικός προβληματισμός σχετικά με το “παράδοξο της παχυσαρκίας”. Τι ακριβώς όμως είναι αυτό;

Ορισμένοι παχύσαρκοι άνθρωποι παρόλο που έχουν πολλά παραπανίσια κιλά, είναι μεταβολικά υγιείς και σε καλή φυσική κατάσταση, χωρίς να αντιμετωπίζουν, αντίθετα με άλλους παχύσαρκους, αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου ή καρκίνου. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μία νέα διεθνής ιατρική έρευνα που παρουσιάστηκε στο περιοδικό "European Heart Journal" της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Καρδιολογίας.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Δρ. Φρανσίσκο Ορτέγα της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Γρανάδα στην Ισπανία, επισημαίνουν ότι ένα σημαντικό ποσοστό των παχύσαρκων ανθρώπων έχουν υγιή μεταβολισμό, συνεπώς δεν εμφανίζουν διαταραχές όπως η αντίσταση στην ινσουλίνη, ο διαβήτης και η υψηλή πίεση. Έχουν επίσης ομαλή λειτουργία καρδιάς και πνευμόνων, ενώ γενικότερα η φυσική κατάστασή τους κρίνεται πολύ ικανοποιητική παρά το πάχος τους.

Σύμφωνα με τη μελέτη, αυτό δείχνει ότι η παχυσαρκία δεν είναι κατ' ανάγκη επιβαρυντική για την υγεία, κάτι που οι γιατροί θα έπρεπε να λαμβάνουν υπόψη τους, ώστε να εστιάζουν την προσοχή τους μόνο στους παχύσαρκους με διαταραγμένο μεταβολισμό και όχι σε όλους ανεξαίρετα. «Είναι γνωστό ότι η παχυσαρκία συνδέεται με έναν μεγάλο αριθμό χρόνιων παθήσεων, όπως τα καρδιαγγειακά προβλήματα και ο καρκίνος. Όμως, φαίνεται πως υπάρχει κι ένα τμήμα των παχύσαρκων που είναι προστατευμένοι από τις μεταβολικές επιπλοκές της παχυσαρκίας», όπως είπε ο Ορτέγα.

Οι ερευνητές μελέτησαν στοιχεία περίπου 43.300 ατόμων και συμπέραναν ότι σχεδόν οι μισοί παχύσαρκοι (ποσοστό 46%) ήσαν τελικά υγιείς από άποψη μεταβολισμού και, όπως εκτιμήθηκε, είχαν κατά μέσον όρο 38% μικρότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου από οποιαδήποτε αιτία, σε σχέση με τους υπόλοιπους παχύσαρκους που παρουσιάζουν μεταβολικές διαταραχές και αυξημένο οξειδωτικό στρες. Ειδικότερα, η μείωση του κινδύνου σε σχέση με την εμφάνιση καρδιαγγειακών προβλημάτων ή διαφόρων μορφών καρκίνου ήταν 30% έως 50%.

Μία δεύτερη σουηδική μελέτη, που ανέλυσε στοιχεία από περίπου 64.400 άτομα που έπασχαν από καρδιοπάθειες, παρέχει νέα στοιχεία σχετικά με την ύπαρξη του «παράδοξου της παχυσαρκίας», εστιάζοντας στο γεγονός ότι μερικές φορές οι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι με χρόνια καρδιοπάθεια κινδυνεύουν λιγότερο να πεθάνουν πρόωρα σε σχέση με τους ασθενείς που έχουν φυσιολογικό βάρος ή μικρότερο του κανονικού.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καρδιολόγο Δρ. Όσκαρ Ανγκέρας του Ινστιτούτου Ιατρικής της Ακαδημίας Σαλγκρένσκα του πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ίδιο ευρωπαϊκό ιατρικό περιοδικό, βρήκαν ότι οι λιποβαρείς ασθενείς -με δείκτη μάζας σώματος κάτω του 18,5- έχουν τον υψηλότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου, περίπου διπλάσιο σε σχέση με όσους έχουν κανονικό βάρος (δείκτης 21 έως 23,5). Τον χαμηλότερο κίνδυνο όμως έχουν όσοι έχουν μεγαλύτερο δείκτη σωματικής μάζας 26,5 έως 28.

Σύμφωνα με τους Σουηδούς επιστήμονες, η σχέση ανάμεσα στο δείκτη σωματικής μάζας και τον πρόωρο θάνατο είναι μια καμπύλη με σχήμα U, καθώς τον χαμηλότερο κίνδυνο φαίνεται να αντιμετωπίζουν όσοι έχουν παραπανίσια κιλά (δείκτης 26,5 έως περίπου 35), ενώ τον μεγαλύτερο όσοι έχουν είτε ελλιπές βάρος (κάτω του 18,5), είτε υπερβολικό (δείκτης πάνω από 40).

Η διατήρηση ενός κανονικού βάρους θεωρείται βασική «συνταγή» για την αποφυγή καρδιολογικών προβλημάτων. Όμως, κατά τους Σουηδούς ερευνητές, υπάρχει όντως ένα «παράδοξο παχυσαρκίας», καθώς δεν φαίνεται πως η μείωση του πάχους (εφόσον αυτό δεν είναι υπερβολικό) μειώνει σίγουρα τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου. Αντίθετα, σε μερικές περιπτώσεις το πάχος φαίνεται να αποτελεί ακόμα και παράγοντα προστασίας.

Τα παραπάνω ενισχύουν την κλινική πεποίθησή μου ότι πρέπει να καθορίζεται σε όλους μας το επίπεδο των μεταβολικών διαταραχών και το οξειδωτικό στρες, το οποίο αποτελεί καθημερινή κλινική και εργαστηριακή πρακτική στην Πρότυπη Καρδιολογική Διάγνωση Ενηλίκων και Παίδων τόσο στους ελλιποβαρείς όσο στους υπέρβαρους και παχύσαρκους.

Πηγές: http://www.kardiologos-1.net & European Heart Journal & iatropedia.gr