Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

Έμφραγμα και ουρικό οξύ




Ουρικό οξύ: Γιατί πρέπει να έχουμε το νου μας ...

Το υψηλό επίπεδο ουρικού οξέος στο αίμα ονομάζεται ιατρικά “υπερουριχαιμία”. Το ουρικό οξύ παράγεται κατά την διάσπαση (μεταβολισμό) της πουρίνης, μιας ουσίας που υπάρχει σε πολλές τροφές. Μετά την παραγωγή, το ουρικό οξύ μεταφέρεται στο αίμα και περνά μέσα από τα νεφρά μας, όπου το μεγαλύτερο μέρος του αποβάλλεται από το σώμα μας κατά την ούρηση.

Το αυξημένο ουρικό οξύ μπορεί να οδηγήσει λόγω της εναπόθεσης κρυστάλλων στις αρθρώσεις σε εξάρσεις ουρικής αρθρίτιδας (ποδάγρα) η οποία προσβάλλει τους άνδρες σε αναλογία 5:1 συγκριτικά με το γυναικείο φύλο ενώ τα θύματα της πολλαπλασιάζονται όταν οι άνδρες διανύουν την πέμπτη δεκαετία της ζωής τους. Δεν είναι, ωστόσο, απαραίτητο, ότι όλοι οι άνθρωποι που έχουν αυξημένο ουρικό οξύ θα υποφέρουν και από ουρική αρθρίτιδα και το ανάποδο.

Αιτίες υπερουριχαιμίας

Η υπερουριχαιμία εμφανίζεται είτε όταν ο οργανισμός μας παράγει πάρα πολύ ουρικό οξύ είτε όταν τα νεφρά μας δεν αποβάλλουν  το ουρικό οξύ αρκετά γρήγορα. 

Τα αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος, εκτός από την ουρική αρθρίτιδα, είναι σε αρκετές περιπτώσεις υπεύθυνα για την ανάπτυξη πετρών στα νεφρά (νεφρολιθίαση) ή για την εμφάνιση νεφρικής ανεπάρκειας. 

Επίσης έχει αποδειχθεί η άμεση σχέση ανάμεσα στα υψηλά επίπεδα ουρικού οξέος και στην εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων (κυρίως στα πλαίσια του καρδιομεταβολικού συνδρόμου) όπως είναι το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και η αρτηριακή υπέρταση. Αυτοί είναι μερικοί από τους λόγους που η υπερουριχαιμία θεωρείται σοβαρός προδιαθεσικός παράγοντας καρδιαγγειακού κινδύνου ιδιαίτερα σε συνδυασμό με τις διαταραχές των λιπιδίων (χοληστερίνη και τριγλυκερίδια) και το σακχαρώδη διαβήτη. 

Παράγοντες που μπορεί να προκαλέσουν υπερουριχαιμία είναι:

-Διουρητικά φάρμακα /αντιυπερτασικά φάρμακα
-Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ
-Γενετική προδιάθεση (κληρονομικές τάσεις)
-Υποθυρεοειδισμός (υπολειτουργία του θυρεοειδούς)
-Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα
-Νιασίνη ή βιταμίνη Β-3
-Παχυσαρκία
-Ψωρίαση και άλλες ανοσολογικές καταστάσεις
-Πλούσια σε πουρίνες διατροφή (κρέας, γαύρος, ρέγγα, σαρδέλα, μύδια, αντζούγιες, σάλτσες, ξερά φασόλια, ξερά μπιζέλια, μανιτάρια, αυγοτάταραχο, κυνήγι, αμύγδαλα,  εντόσθια, και άλλες τροφές)
-Υψηλό κοινωνικό-οικονομικό επίπεδο
-Νεφρική ανεπάρκεια (η αδυναμία των νεφρών να φιλτράρουν τις άχρηστες ουσίες στο αίμα)
-Σύνδρομο λύσης όγκου (ταχεία απελευθέρωση κυττάρων στο αίμα που προκαλείται από ορισμένους καρκινικούς όγκους ή μετά από χημειοθεραπεία για τους εν λόγω καρκίνους)

Από τα προηγούμενα είναι προφανές ότι για ακόμη μία φορά η διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο στην δημιουργία μιας νόσου.

Σημαντικό είναι λοιπόν να ελέγχουμε και να προσαρμόζουμε την διατροφή μας στις ανάγκες του οργανισμού, σκεπτόμενοι πάντα ότι η υπερκατανάλωση ορισμένων τροφών μπορεί να αποδεχτεί βλαβερή για τον οργανισμό μας. 

Τροφές που απαγορεύονται σε άτομα με υψηλό ουρικό οξύ: 

Εντόσθια (συκώτι, νεφρά), σάλτσες και ζωμός κρέατος, σαρδέλες, μύδια , αυγοτάραχο, αντζούγιες, κυνήγι, αμύγδαλα, ζύμη.

Τροφές που επιτρέπονται με μέτρο σε άτομα με υψηλό ουρικό οξύ:

Κρέας, γαλοπούλα, ψάρια, κοτόπουλο, φασόλια, ντομάτα, σπανάκι, αρακάς, μανιτάρια

Τροφές που επιτρέπονται σε άτομα με υψηλό ουρικό οξύ: 

Γάλα, γιαούρτι, λάδι, τσάι, τυρί, ψωμί, ζυμαρικά, ρύζι, καλαμπόκι, μέλι, ξηροί καρποί, χόρτα, φρούτα 

Για την πρόληψη μελλοντικών προσβολών οξείας ουρικής αρθρίτιδας θα πρέπει :

•Αποφυγή τροφών με μεγάλη περιεκτικότητα σε πουρίνες, όπως π.χ. εντόσθια, πουλερικά, κυνήγι, ζωμός κρέατος, μύδια, στρείδια, αυγοτάραχο, σαρδέλες, ρέγγα κ.ά. 
•Απώλεια βάρους
•Τακτική άθληση
•Αποφυγή οινοπνευματωδών ποτών
•Λήψη επαρκούς ποσότητας υγρών > 2 λίτρα σε καθημερινή βάση.
•Το ξίδι από μηλίτη μπορεί να μειώσει το ουρικό οξύ.

Πηγές: www.mayoclinic.org/