Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

Γυναίκες μετά τα 30: γυμναστείτε για να μην αρρωστήσει ποτέ η καρδιά σας


Δρ Ψυρρόπουλος Ζ. Δημήτρης (dps.kardiologos@gmail.com & 6944 372 956)

Μετά τα 30 χρόνια ζωής, η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας έχει ίσως την μεγαλύτερη επίδραση για τον κίνδυνο ανάπτυξης καρδιαγγειακών ασθενειών στις γυναίκες

Μια νέα μελέτη αναφέρει ότι με το να παραμένει μια γυναίκα σωματικά δραστήρια αποφεύγει την πιθανότητα να αναπτύξει σε οποιαδήποτε ηλικία ένα καρδιαγγειακό νόσημα. Η έλλειψη της έντονης σωματικής δραστηριότητας φαίνεται να είναι ισχυρότερος παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων από ότι είναι το κάπνισμα, η παχυσαρκία και η υψηλή αρτηριακή πίεση.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Queensland, Αυστραλία χρησιμοποίησαν δεδομένα από τη μελέτη Australian Longitudinal Study on Women's Health και εξέτασαν δεδομένα από 32.000 γυναίκες  στην Αυστραλία. Βρήκαν ότι η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας για καρδιακή νόσο σε κάθε ηλικία από τα 30 έτη έως και μετά τα 80 έτη. Η μελέτη μέτρησε τους 4 κυριότερους παράγοντες κινδύνου στην Αυστραλία, δηλαδή το υπερβολικό βάρος, το κάπνισμα, την υψηλή αρτηριακή πίεση και την έλλειψη σωματικής δραστηριότητας. Είναι γνωστό ότι μαζί οι 4 αυτοί παράγοντες ευθύνονται για περισσότερο από το ήμισυ των καρδιαγγειακών νοσημάτων παγκοσμίως. 

Από το 1996, η μελέτη αυτή συλλέγει στοιχεία για την υγεία γυναικών που γεννήθηκαν συγκεκριμένες χρονολογικές περιόδους, συμπεριλαμβανομένων των ετών από 1921 έως 1926, 1946 έως 1951 και 1973 έως 1978. Οι ερευνητές μελέτησαν πώς θα βελτιωνόταν η υγεία των γυναικών αν κάθε ένας συγκεκριμένος παράγοντας κινδύνου εξαφανιζόταν, για παράδειγμα αν κανένας δεν κάπνιζε ποτέ ή όλοι είχαν ιδανικό βάρος. 

Βρήκαν, λοιπόν, ότι οι νεότερες γυναίκες ήταν πιθανότερο να καπνίζουν, γεγονός το οποίο αύξανε τον κίνδυνο καρδιακής νόσου κατά 59 % και έκανε το κάπνισμα το σημαντικότερο παράγοντα για τη νόσο αυτή μεταξύ των νεότερων ενηλίκων. Αλλά τα ποσοστά καπνίσματος έπεφταν από 28 % στις γυναίκες 22 έως 27 ετών στο 5 % στις γυναίκες 73 έως 78 ετών, ενώ η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας και η υψηλή αρτηριακή πίεση αυξάνονταν σταθερά κατά τη διάρκεια της ζωής όλων των γυναικών από 22 έως 90 ετών.

Στα ευρήματα που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό British Journal of Sports Medicine, αναφέρεται στο συμπέρασμα ότι από την ηλικία των 30 έως και μετά τα 80 έτη, τα χαμηλά επίπεδα σωματικής άσκησης ευθύνονταν για υψηλότερα επίπεδα κινδύνου καρδιακής νόσου περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον παράγοντα κινδύνου. Η έλλειψη άσκησης αύξανε τον κίνδυνο κατά μέσο όρο 33 % για τις μεσήλικες γυναίκες και 24 % για τις γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας.

Αν κάθε γυναίκα μεταξύ των ηλικιών 30 και 90 ήταν σε θέση να πετύχει το συνιστώμενο εβδομαδιαίο χρόνο άσκησης, δηλαδή 150 λεπτά τουλάχιστον μέτριας έντασης σωματική δραστηριότητα, τότε οι ζωές περισσότερων από 2.000 μεσήλικων και ηλικιωμένων γυναικών θα μπορούσαν να σωθούν κάθε χρόνο μόνο στην Αυστραλία. Η Wendy Brown, MD, Prof, μία από τους συγγραφείς της μελέτης, σημείωσε ότι το είδος της άσκησης δεν έχει απαραίτητα σημασία εφόσον μια γυναίκα γίνεται πιο δραστήρια σωματικά. 

Προσωπικά υποστηρίζω ότι η αερόβια άσκηση είναι πολύ σημαντική για την καρδιαγγειακή και μεταβολική υγεία και ότι επίσης οι ασκήσεις μυικής ενδυνάμωσης είναι πολύ σημαντικές για τη μυοσκελετική υγεία, η οποία διατηρεί εξαιρετικά την ικανότητα να  κάνει κάποιος τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής σε μεγαλύτερη ηλικία. Κατά συνέπεια και τα δύο είδη άσκησης είναι εξίσου σημαντικά όταν γίνονται στη σωστή αναλογία.


Θα ήθελα να τονίσω, το ήδη γνωστό γεγονός, ότι δηλαδή η σωματική άσκηση παίζει ρόλο-κλειδί στην υγεία της καρδιάς επειδή επηρεάζει πολλούς άλλους παράγοντες κινδύνου που δυστυχώς προδιαθέτουν για την ανάπτυξη των καρδιαγγειακών νοσημάτων και των εκδηλώσεών τους π.χ. έμφραγμα, ανακοπή, αγγειακό εγκεφαλικό, πνευμονικό οίδημα, πνευμονική εμβολή, ρήξη αορτής κ.α. Για παράδειγμα, η άσκηση δρα ευεργετικά στη μείωση της αρτηριακής πίεσης, τη μείωση του σωματικού λίπους και τη βελτίωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. 

Φαίνεται ότι εάν πραγματικά θέλουμε να κάνουμε ένα πράγμα για την πρόληψη των σοβαρών καρδιαγγειακών νοσημάτων, τότε πρέπει να γυμναζόμαστε. Δηλαδή, το ανθρώπινο είδος πρέπει να ξαναγίνει πιο δραστήριο σωματικά και ο τρόπος που αυτό μπορεί να συμβεί είναι η άσκηση να γίνει μέρος της ζωής μας, όπως το καθημερινό βούρτσισμα των δοντιών μας.

Πηγή: BMJ-British Medical Journal

Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014

Νέο: μεταμόσχευση καρδιάς από γενετικά τροποποιημένα ζώα σε ανθρώπους


Δρ Ψυρρόπουλος Ζ. Δημήτρης (dps.kardiologos@gmail.com & 6944 372 956)

Η μεταμόσχευση οργάνων από ζώα σε ανθρώπους είναι σήμερα "πιο βιώσιμη" 

Σε πρόσφατη έρευνα, η μεταφύτευση καρδιάς από γενετικά τροποποιημένα χοιρίδια στην κοιλιά μπαμπουίνων έχει θεωρηθεί ότι είναι επιτυχής επειδή η λειτουργία της κράτησε πάνω από 1 χρόνο. Αυτό το πείραμα είχε επιχειρηθεί και παλιότερα αλλά οι καρδιές επέζησαν για λιγότερο από 6 μήνες. 

Η μεταμόσχευση καρδιάς είναι σήμερα η κύρια θεραπεία για την καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου. Περίπου 3.000 άνθρωποι στις Η.Π.Α. είναι αυτή τη στιγμή στη λίστα αναμονής για μεταμόσχευση καρδιάς, αλλά παρά το γεγονός αυτό, μόνο 2.000 καρδιές από χορηγούς είναι διαθέσιμες κάθε χρόνο. Εν τω μεταξύ, οι ασθενείς αναμένοντας τη μεταμόσχευση πρέπει να βασίζονται σε μηχανικές συσκευές, οι οποίες αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης μόλυνσης, επικίνδυνων θρομβωτικών επεισοδίων και αιμορραγίας.  

Μια προτεινόμενη εναλλακτική λύση είναι η προσωρινή χρησιμοποίηση καρδιάς ζώων σε ανθρώπους, η οποία είναι γνωστή ως ξενομεταμόσχευση

Ο επικεφαλής της συγκεκριμμένης έρευνας Dr Muhammad M. Mohiuddin (Αμερικανικό Εθνικό Ινστιτούτο Καρδιάς, Πνευμόνων και Αίματος, Ινστιτούτο της Καρδιοχειρουργικής), εξηγεί το σκεπτικό πίσω από τη ξενομεταμόσχευση: 

"Μέχρι να μάθουμε να μεγαλώνουμε τα ανθρώπινα όργανα μέσω της βιομηχανικής των ιστών, γεγονός που είναι πολύ πιθανό στο άμεσο μέλλον, η ξενομεταμόσχευση φαίνεται να είναι μια έγκυρη προσέγγιση μέχρι να βρεθεί το κατάλληλο ανθρώπινο όργανο για μία κανονική μεταμόσχευση.  Παρά τις πολλές δυσκολίες κατά τη διάρκεια των προηγούμενων ετών, οι πρόσφατες γενετικές και ανοσολογικές εξελίξεις έχουν βοηθήσει να αναζωογονηθεί το επιστημονικό αλλά και το πρακτικό ενδιαφέρον για την ξενομεταμόσχευση."

Τα δύο κύρια προβλήματα που σχετίζονται με τη ξενομεταμόσχευση έγινε προσπάθεια να ξεπεραστούν από την ομάδα του Dr Mohiuddin

Πρώτον, οι χοίροι είχαν τροποποιηθεί γενετικά με τέσσερις διαφορετικούς τρόπους ώστε να είναι μια πηγή δωρητών οργάνων. Οι χοίροι αυτοί είχαν ανθρώπινα γονίδια ώστε τα όργανά τους να είναι περισσότερο συμβατά με την ανθρώπινη φυσιολογία. Οι χοίροι επελέγησαν επειδή η ανατομία τους είναι παρόμοια με την ανθρώπινη ανατομία. 

Δεύτερον, αντί να χρησιμοποιηθεί η συνήθης γενικευμένη ανοσοκαταστολή για τον περιορισμό της πιθανότητας απόρριψης της μεταμοσχευμένης καρδιάς, εφαρμόστηκε μία πρωτοποριακή ειδική μορφή ανοσοκαταστολής, η οποία είναι λιγότερο τοξική. 


Για να δοκιμαστεί η επιβίωση των γενετικά τροποποιημένων χοίρειων καρδιών, αυτές συνδέθηκαν με τα κυκλοφοριακά συστήματα των μπαμπουίνων στις κοιλίες τους. Οι καρδιές των μπαμπουίνων παρέμειναν στη θέση τους και συνέχισαν να λειτουργούν κανονικά. 

Το επόμενο βήμα είναι να ερευνηθεί αν αυτές οι γενετικά τροποποιημένες καρδιές των χοίρων μπορούν να αντέξουν την πλήρη υποστήριξη της ζωής. Για να γίνει αυτό, θα αντικατασταθούν οι καρδιές των μπαμπουίνων με τις καρδιές των χοίρων. 

Προσωπικά πιστεύω ότι η ξενομεταμόσχευση θα μπορούσε να βοηθήσει στην προσωρινή αντιστάθμιση της σταθερής έλλειψης των ανθρώπινων οργάνων που διατίθενται για μεταμόσχευση. Επίσης δίνει περισσότερες δυνατότητες για τη χρήση των ζωικών γενετικά τροποποιημένων οργάνων για μεταμόσχευση διαρκείας σε ανθρώπους.

Πηγές: MNT (D. McNamee)