Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

Μύθοι και αλήθειες για τα λιπαρά



Δρ Δημήτρης Ζ. Ψυρρόπουλος
(dps.kardiologos@gmail.com & 2310-963-286 & 6944-372-956)

Μύθοι και αλήθειες για τα λιπαρά

Ποια είναι η πρώτη λέξη που σας έρχεται στο μυαλό ακούγοντας λέξεις όπως χοληστερόλη, τριγλυκερίδια, παχυσαρκία, καρδιαγγειακά, υπέρταση και έχει σχέση με τη διατροφή; Η απάντηση;… τα λιπαρά και πολύ πιθανό… ο περιορισμός τους!

Κι όμως… αν και η υγεία μας τα τελευταία χρόνια είναι στενά συνδεδεμένη με τη μείωση των λιπαρών στη διατροφή μας, τα λίπη θα λέγαμε πως είναι μάλλον παρεξηγημένα, καθώς αποτελούν ένα από τα βασικά συστατικά της διατροφής μας που είναι απαραίτητα για … τη σωστή λειτουργία του οργανισμού. … Γιατί;

Τα λιπαρά και η ισορροπία

Τα λιπαρά αποτελούν ένα από τα τρία απαραίτητα βασικά θρεπτικά συστατικά της τροφής το οποίο παρέχει στο σώμα μας ενέργεια, δηλαδή θερμίδες. Εκτός όμως από θερμίδες, τα λιπαρά επιτελούν πολλούς και σημαντικούς ρόλους στο σώμα μας που έχουν να κάνουν είτε με τη δομή του είτε με τις λειτουργίες που διενεργούνται μέσα μας. Πιο συγκεκριμένα, αποτελούν το βασικό δομικό συστατικό των μεμβρανών των κυττάρων μας, ενώ παράλληλα, το λίπος προστατεύει τα όργανα και συμμετέχει στη ρύθμιση της θερμοκρασία του σώματός μας. Επιπρόσθετα, τα λιπαρά αποτελούν το βασικό συστατικό των αναπαραγωγικών ορμονών στο σώμα μας, συμβάλλουν στην απορρόφηση των λιποδιαλυτών βιταμινών, ενώ ορισμένα είδη λιπαρών που μπορούμε να προμηθευθούμε μόνο από τη διατροφή είναι απαραίτητα για τη φυσιολογική ανάπτυξη και ωρίμανση του νευρικού, του ανοσοποιητικού και του αγγειακού μας συστήματος.

Λιπαρά και βάρος

Η διατήρηση φυσιολογικού βάρους καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής αποτελεί έναν από τους βασικούς 'κανόνες' πρόληψης εμφάνισης χρόνιων νοσημάτων όπως τα καρδιαγγειακά και τα λιπαρά είναι άμεσα συνδεδεμένα με το βάρος μας… γιατί; Συνήθως τα λιπαρά χαρακτηρίζονται και ως 'συμπυκνωμένη' μορφή ενέργειας, καθώς 1 γραμμάριο λίπους στο σώμα μας αποδίδει 9 θερμίδες, σε αντίθεση με τις πρωτεΐνες και τους υδατάνθρακες όπου κάθε γραμμάριο, αποδίδει 4 θερμίδες. Αυτός είναι και ο λόγος που τα λιπαρά, εδώ και χρόνια, συνδέονται με την αυξημένη πρόσληψη θερμίδων και την υπέρμετρη αύξηση βάρους. Παρόλα αυτά, όλο και περισσότερα επιστημονικά δεδομένα επιβεβαιώνουν πως η σύνδεση αυτή είναι μάλλον απλοϊκή. Έρευνες, για παράδειγμα, δείχνουν πως τα τελευταία 25 χρόνια, ενώ η αύξηση λιπαρών στην Ευρώπη μειώθηκε, τα ποσοστά υπέρβαρου και παχυσαρκίας αυξάνονται, γεγονός που υποδηλώνει πως το ζήτημα της παχυσαρκίας δεν έχει να κάνει μόνο με την πρόσληψη λίπους αλλά με πολλούς παράγοντες όπως τα γονίδια, η απουσία σωματικής δραστηριότητας αλλά και οι διατροφικές μας συνήθειες.

Λιπαρά και καρδιαγγειακή υγεία

Τα λιπαρά έχουν συνδεθεί άμεσα με την υγεία της καρδιάς, καθώς η ποιότητα και η ποσότητα των λιπαρών που καταναλώνουμε σχετίζεται με τα επίπεδα λιπιδίων του αίματος και κυρίως με την αύξηση της LDL χοληστερόλης γνωστής και ως 'κακής' χοληστερόλης. Η LDL χοληστερόλη είναι υπεύθυνη για τη μεταφορά του λίπους στο σώμα μας από το συκώτι σε όλα τα όργανα και είναι συνδεδεμένη με το μηχανισμό δημιουργίας αθηρωματικής πλάκας.

Η διαιτητική χοληστερόλη (δηλαδή η χοληστερόλη που βρίσκουμε σε τρόφιμα όπως αυγά, θαλασσινά και το συκώτι) από μόνη της φαίνεται να επηρεάζει σε μικρό ποσοστό τα λιπίδια του αίματος, ενώ παίζει σημαντικό ρόλο σε άτομα με αυξημένη ευαισθησία σε αυτή.

Τα κορεσμένα λιπαρά, βρίσκονται σε ζωικής προέλευσης τρόφιμα, όπως το φρέσκο βούτυρο, το λίπος του κρέατος, τα πλήρη γαλακτοκομικά και τα αλλαντικά και η υπερβολική κατανάλωσή τους έχει συνδεθεί με την αύξηση των επιπέδων LDL χοληστερόλης του αίματος, ενώ στην ίδια κατηγορία ανήκουν και τα trans λιπαρά. Στην αντίπερα όχθη βρίσκονται τα μονοακόρεστα και πολυακόρεστα λιπαρά.

Τα ακόρεστα λιπαρά βρίσκονται σε τρόφιμα όπως φυτικά έλαια με κύριο αντιπρόσωπο το ελαιόλαδο, φυτικές μαργαρίνες και ξηρούς καρπούς και δεν σχετίζονται με την αύξηση της LDL χοληστερόλης, ενώ η μέτρια κατανάλωσή τους σχετίζεται με θετικά οφέλη για την υγεία της καρδιάς.

Η διατήρηση φυσιολογικού βάρους και των επιπέδων των λιπιδίων του αίματος σε φυσιολογικά όρια αποτελούν καθημερινή μέριμνα στην πρόληψη του διαβήτη, ενώ η ποιότητα των λιπαρών της διατροφής μας συνδέεται και με την πρόληψη διάφορων μορφών καρκίνου. Δεν είναι λοιπόν τα λιπαρά 'ο εχθρός' της υγείας μας αλλά οι ίδιες μας οι αποφάσεις.

Η βάση μιας ισορροπημένης διατροφής στηρίζεται στο μέτρο και την ποικιλία της κατανάλωσης λιπαρών. Γνωρίζοντας το είδος των λιπαρών των τροφίμων που καταναλώνουμε και μαθαίνοντας να διαβάζουμε τις ετικέτες τροφίμων μπορούμε να απολαμβάνουμε τόσο τα υψηλής περιεκτικότητας όσο και τα χαμηλής περιεκτικότητας σε λίπος τρόφιμα κάνοντας τους κατάλληλους συνδυασμούς μέσα στην ημέρα μας και εντάσσοντας πάντα τη σωματική δραστηριότητα ως τρόπο ζωής στην καθημερινότητά μας.
Πηγές: in.gr (Φ. Κοκκίνου)

Αθλητισμός και καρδιά: Τι πρέπει να προσέχουμε



Δρ Δημήτρης Ζ. Ψυρρόπουλος
(dps.kardiologos@gmail.com & 2310-963-286 & 6944-372-956)

Αθλητισμός και καρδιά: Τι πρέπει να προσέχουμε

Ο αθλητισμός είναι ίσως ο καλύτερος τρόπος για να έχουμε καλή φυσική κατάσταση, που θεωρείται ακρογωνιαίος λίθος για την υγεία. Σε οποιαδήποτε αθλητική δραστηριότητα η καρδιά έχει έναν από τους σημαντικότερους ρόλους. Τι πρέπει να προσέχουμε, λοιπόν, πριν ξεκινήσουμε τη συστηματική άθληση;

Η άθληση είναι πολλαπλά ωφέλιμη για την υγεία του ανθρώπου, με θετική επίδραση στην ψυχοσυναισθηματική ισορροπία, στο μυοσκελετικό και το καρδιοαγγειακό σύστημα καθώς και στον ανοσολογικό μηχανισμό. Ο Ιπποκράτης θεωρούσε την άσκηση και τη σωστή διατροφή ακρογωνιαίους λίθους της υγείας του ανθρώπου. Η άποψη αυτή, που εκφράστηκε αιώνες πριν, καταξιώνεται συνεχώς και ισχύει μέχρι σήμερα. Ειδικά στην καρδιολογία, έπειτα από πολυετείς παρατηρήσεις και αναφορές, δημιουργήθηκε ειδικό κεφάλαιο 'Η καρδιά των αθλητών'.

Ο άνθρωπος χαρακτηρίζεται από την κίνηση, η οποία πραγματοποιείται χάρη στη συνεργασία πολλών συστημάτων του οργανισμού, όπως του νευρικού, του ενδοκρινικού, του μυοσκελετικού. Κυρίαρχο είναι βέβαια το μυοσκελετικό, αλλά χρειάζεται την απόλυτη υποστήριξη από το καρδιαγγειακό. Η υποστήριξη απαιτεί την επάρκεια του καρδιαγγειακού συστήματος, ανατομική και λειτουργική.

Τον αθλητισμό μπορούμε να τον διακρίνουμε σε τρεις μεγάλες κατηγορίες: τον πρωταθλητισμό, τον μαζικό αθλητισμό και τον θεραπευτικό. Ο θεραπευτικός αθλητισμός εφαρμόζεται σήμερα συστηματικά στην αποκατάσταση έπειτα από εγχείρηση bypass και έμφραγμα μυοκαρδίου, στην αντιμετώπιση της υπέρτασης, του σακχαρώδη διαβήτη και της παχυσαρκίας, ως νόσου πλέον, μαζί με την πρέπουσα φαρμακευτική αγωγή.

Διαφορετικές συνθήκες

Η άσκηση επιφέρει τροποποίηση των παραγόντων κινδύνου, η οποία δρα θετικά στην εξέλιξη της πορείας της νόσου (δευτερογενής πρόληψη). Σημαντικός είναι ο ρόλος του αθλητισμού (πρωταθλητισμού και μαζικού αθλητισμού) στην πρωτογενή πρόληψη. Πολλά νοσήματα είναι αποτέλεσμα του 'πολιτισμού'.

Η απομάκρυνση από τον ιδανικό τρόπο ζωής, με το άγχος διεκπεραίωσης των καθημερινών υποχρεώσεων, τον καθιστικό τρόπο ζωής και την ακατάλληλη διατροφή να κυριαρχούν, δημιουργεί το υπόστρωμα που συντελεί στη συνεχή αύξηση του αριθμού και της εμφάνισης σε μικρότερη ηλικία νοσημάτων που αποκαλούνται 'νόσοι του πολιτισμού'.

Ιδιαίτερης μνείας χρήζει ο πρωταθλητισμός, επειδή θαυμάζοντας τους αθλητές παρακινούμαστε όλοι να αθληθούμε. Πρωταθλητισμός σημαίνει συστηματική καθημερινή άσκηση με υψηλές σωματικές επιβαρύνσεις, με τη νίκη να είναι το ιδανικό επίτευγμα και στόχος ζωής. Οι υψηλές επιβαρύνσεις σε καθημερινή βάση, που πρέπει να υποστηριχτούν από την καρδιά και το αγγειακό σύστημα, αναγκάζουν την καρδιά να υποστεί 'προσαρμογές' προκειμένου να ανταποκριθεί επιτυχώς.

Οι προσαρμογές εκδηλώνονται με κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα που διαφοροποιούνται από τα γνωστά φυσιολογικά δεδομένα και πρέπει να διευκρινιστεί σαφώς πότε είναι αποτέλεσμα προσαρμογής και πότε είναι παθολογικά. Αυτό απαιτεί διαρκή ενασχόληση, ενημέρωση και πείρα του γιατρού. Οι αθλητές που παρουσιάζουν ορισμένες παθολογικές καταστάσεις, λόγω των υψηλών επιβαρύνσεων, διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο και ιερός στόχος των γιατρών είναι η προστασία της ζωής τους.

Οι κίνδυνοι και οι εξετάσεις

Οι καρδιολόγοι δεν επιτρέπουν την άθληση στις ακόλουθες παθολογικές καταστάσεις: υπερτροφική καρδιοπάθεια αποφρακτικού τύπου, συγγενή ανωμαλία των στεφανιαίων, στεφανιαία νόσο, αρρυθμιογόνο δεξιά κοιλία, σύνδρομο Marfan, συγγενή στένωση της αορτής, σύνδρομο μακρού QT, σύνδρομο βραχέος QT, σύνδρομο προδιεγέρσεως, σύνδρομο Brugada και σύνδρομο ή κατεχολαμινεργική πολύμορφη κοιλιακή ταχυκαρδία. Πολλά από τα σύνδρομα αυτά έχουν γενετική βάση και οφείλονται σε μεταλλάξεις συγκεκριμένων γονιδίων.

Ο αιφνίδιος θάνατος αθλητή μέσα στον αγωνιστικό χώρο είναι συγκλονιστικό γεγονός, επειδή αφορά στο κατεξοχήν υγιές δείγμα πληθυσμού, αλλά ευτυχώς είναι πολύ σπάνιο. Η επιστημονική κοινότητα παγκοσμίως προβληματίστηκε έντονα και δίνει απόλυτη προτεραιότητα στην πρόληψη με την έγκαιρη διάγνωση. Προς το σκοπό αυτόν, υπάρχουν οδηγίες τόσο από την Αμερικανική όσο και από την Ευρωπαϊκή Καρδιολογική Εταιρεία.

Άξονες της εκτίμησης σχετικά με την ικανότητα προς άθληση ενός ατόμου αποτελούν η κλινική εξέταση και η ειλικρίνεια του εξεταζομένου στις ερωτήσεις που τίθενται.

Από την ιατρική πλευρά απαραίτητα πλέον θεωρούνται: η λεπτομερής λήψη του ιστορικού, η πλήρης κλινική εξέταση, το ηλεκτροκαρδιογράφημα, το triplex καρδιάς και οποιαδήποτε άλλη εργαστηριακή εξέταση κρίνει απαραίτητη ο γιατρός.

Εάν το αποτέλεσμα όλων αυτών δεν δημιουργεί βάσιμες υπόνοιες για παθολογικό υπόστρωμα, δίνεται η έγκριση για άθληση, με την προϋπόθεση ότι με την εμφάνιση οποιουδήποτε συμπτώματος πρέπει απαραιτήτως να γίνεται επανεκτίμηση. Ορισμένες παθολογικές καταστάσεις μπορεί να μην είναι απαγορευτικές για άθληση που δεν προκαλεί αξιόλογες επιβαρύνσεις, όπως π.χ. η σκοποβολή.

 Άρα, ο γιατρός πρέπει να λαμβάνει σοβαρά υπόψη το είδος της αθλητικής δραστηριότητας και τις επιβαρύνσεις που προκαλεί, πριν δώσει τη συγκατάθεσή του. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί η αθλητική δραστηριότητα να επιτραπεί, όταν η παθολογική κατάσταση έχει θεραπευτεί.

Συνοψίζοντας, χρειάζεται να γίνει συνειδητά αποδεκτό απ’ όλους ότι η άθληση οφείλει να αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο της ζωής μας, ώστε να αναστραφεί η αυξανόμενη εμφάνιση νοσημάτων που στιγματίζουν αρνητικά το σύγχρονο άνθρωπο και έχουν υψηλό κόστος σε ποιότητα ζωής, αλλά και σε οικονομικό επίπεδο.

Πόλος έλξης είναι οι πρωταθλητές και η προσπάθεια κάθε κράτους προς αυτήν την κατεύθυνση. Μεγάλη ευθύνη έχουν και οι γιατροί, οι οποίοι οφείλουν να περιορίσουν τα φαινόμενα αιφνίδιου θανάτου που δρουν αποτρεπτικά σε αυτήν την προσπάθεια. Δεν αξίζει σε κανέναν -και πολύ περισσότερο στους πρωταθλητές- να πεθαίνει αιφνίδια σε αγωνιστικούς χώρους.

Πηγές: in.gr (Π.Σταματόπουλος)

Έμφραγμα: ο πιο ... επικίνδυνος εχθρός της ... ζωής!


Δρ Δημήτρης Ζ. Ψυρρόπουλος
(dps.kardiologos@gmail.com & 2310-963-286 & 6944-372-956)

Έμφραγμα: ο πιο φοβερός εχθρός της ζωής

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, με την τελευταία του ανακοίνωση, εξακολουθεί να διαπιστώνει ότι ο μεγαλύτερος εχθρός που απειλεί τη ζωή του ανθρώπου είναι το έμφραγμα του μυοκαρδίου και οι σοβαρότατες επιπλοκές του.

Ο πολύς κόσμος ακόμα πιστεύει ότι υπεύθυνη για το έμφραγμα είναι μια στενωμένη (βουλωμένη) αρτηρία της καρδιάς. Γι’ αυτό και όταν δει στενώσεις στη στεφανιογραφία του, ανήσυχος προστρέχει στον γιατρό ζητώντας είτε να τις ανοίξει με αγγειοπλαστική (μπαλόνι) είτε να παρακάμψει τις στενώσεις με εγχείριση by-pass.

Όμως ο πραγματικός κίνδυνος του εμφράγματος δεν βρίσκεται στη στένωση, βρίσκεται στην ποιότητα της αθηρωματικής πλάκας. Όσο πιο μαλακή και μικρή είναι η πλάκα, τόσο πιο επικίνδυνη είναι. Οι μικρές πλάκες είναι αυτές που κατά κανόνα σπάνε απροειδοποίητα και μέσα σε ελάχιστο χρόνο φράζουν την αρτηρία και δημιουργούν το έμφραγμα. Η αθηρωματική πλάκα αποτελείται από πυρήνα που περιέχει κυρίως κακή χοληστερίνη (LDL) και περιβάλλεται από ινώδη κάψα, η οποία εάν είναι παχιά, τότε η αθηρωματική της πλάκα είναι πρακτικά ακίνδυνη, έστω και αν φράζει κατά 90% την αρτηρία.

Οι σύγχρονες αυτές γνώσεις όσον αφορά την ποιότητα της αθηρωματικής πλάκας, έφεραν επανάσταση στην αντιμετώπιση της στεφανιαίας νόσου. Σήμερα η σύγχρονη θεραπεία με β-αναστολείς, στατίνες και αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου έχουν ελαττώσει εντυπωσιακά τον αριθμό των εμφραγμάτων και των αιφνιδίων θανάτων. Αντίθετα, οι επεμβάσεις (αγγειοπλαστική ή by-pass) ως μέτρο πρόληψης ελάχιστα προσφέρουν σε εκείνο τον άρρωστο που δεν έχει κανένα σύμπτωμα. Οι επεμβατικές θεραπείες απευθύνονται σε αρρώστους που έχουν συμπτώματα, όπως π.χ. αιφνίδια στηθάγχη (de novo) ή ασταθή στηθάγχη.

Πηγές: in.gr (Δ. Κρεμαστινός)

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Ας ... περιποιηθούμε την καρδιά μας ...! Το αξίζει ...!



Δρ Δημήτρης Ζ. Ψυρρόπουλος
(dps.kardiologos@gmail.com & 2310-963-286 & 6944-372-956)


Το σύνθημα είναι "Φροντίδα στην καρδιά μας - Ας δούμε τον καρδιολόγο μας".

Όλοι οι άνθρωποι σε καθημερινή βάση προσέχουν και περιποιούνται το σώμα τους π.χ. κάνοντας το μπάνιο τους, πλένοντας τα δόντια τους, χτενίζοντας τα μαλλιά τους (όσοι έχουν ...), ελέγχοντας τα ρούχα τους κλπ. Επίσης πολλοί από εμάς είτε σε καθημερινή βάση είτε λίγο αραιότερα κάνουμε τη γυμναστική μας. Σε αραιότερα χρονικά διαστήματα φροντίζουμε τα μαλλιά μας και τα νύχια μας ή και άλλα μέρη του σώματος μας ελέγχοντας ή και διορθώνοντας διάφορες πιθανές ατέλειες. Ο οδοντίατρος, ο οφθαλμίατρος και ο γυναικολόγος επίσης βρίσκονται πολύ συχνά στο πρόγραμμα επισκέψεων μας.

Όμως, τα ζωτικότερα όργανα του σώματος μας, η καρδιά και τα αγγεία που στηρίζουν την ύπαρξή μας πόσο συχνά αποτελούν στόχο φροντίδας και περιποίησης; Είναι αλήθεια ότι είμαστε ιδιαίτερα αμελείς αναφορικά με τον έλεγχο του καρδιαγγειακού συστήματος και αυτό βέβαι έχει εξαιρετικά οδυνηρές επιπτώσεις.   Επιπτώσεις που είναι συνώνυμες με το έμφραγμα της καρδιάς, την καρδιακή ανακοπή, το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, την αναπηρία ή και με το θάνατο. Επίσης, ας μην ξεχνάμε ότι πρώτη αιτία απώλειας ζωών και αναπηρίας σε παγκόσμια κλίμακα δεν είναι ο καρκίνος όπως πολλοί νομίζουμε αλλά οι παθήσεις της καρδιάς και των αγγείων.

Γιατί άραγε; Τι φοβόμαστε; Απαντήσεις υπάρχουν πολλές και έχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες για αυτό το θέμα, δηλαδή την απουσία τακτικού προληκτικού ελέγχου του ζωτικότερου όργανου του ανθρώπινου σώματος, της καρδιάς.

Η αγωγή υγείας δηλαδή η εκπαίδευσή μας σε αυτά τα θέματα πρέπει να ξεκινά από την παιδική ηλικία ή και ακόμη νωρίτερα, την προσχολική ηλικία. Έτσι αντιλαμβανόμαστε έγκαιρα και χωρίς προκαταλήψεις την αναγκαιότητα του περιοδικού προληπτικού ελέγχου του καρδιαγγειακού συστήματος.

Ο πρώτος έλεγχος της καρδιάς από τον καρδιολόγο μας είναι καλό να γίνεται στην ηλικία των πέντε με έξι ετών εξαιρουμένων των περιπτώσεων που υπάρχει λόγος να γίνεται νωρίτερα σύμφωνα με τις οδηγίες του παιδιάτρου. Αυτός ο έλεγχος περιλαμβάνει το καρδιογράφημα και το υπερηχοκαρδιογράφημα.

Οι επόμενοι έλεγχοι, δηλαδή ο δεύτερος και ο τρίτος  γίνονται περίπου στις ηλικίες των 12 και 18 ετών.

Αυτοί οι πρώτοι έλεγχοι καθορίζουν και τη συχνότητα των υπόλοιπων καρδιολογικών εξετάσεων της ενήλικης ζωής έως την ηλικία των σαράντα ετών περίπου.




Μετά την ηλικία των σαράντα ετών το καρδιογράφημα και το υπερηχοκαρδιογράφημα με την προσθήκη μιας άλλης εξέτασης που εκτιμά τη λειτουργία της καρδιάς σε κατάσταση στρες (π.χ. περπάτημα 5-10 λεπτών σε κυλιόμενο τάπητα) πρέπει να γίνονται ανα διετία περίπου ενώ μετά την ηλικία των πενήντα ετών πρέπει να επισκεπτόμαστε τον καρδιολόγο μας τουλάχιστον μια φορά το χρόνο.

Μπορώ να υποστηρίξω με απόλυτη βεβαιότητα ότι, όποιος από εμάς φροντίζει την καρδιά του με αυτό το τρόπο, τότε αυτός μειώνει στο ελάχιστο την πιθανότητα εμφάνισης μείζονος καρδιακού επεισοδίου.

Το σύνθημα μας λοιπόν είναι "Φροντίδα στην καρδιά μας".

Τι πρέπει να προσέχουμε σε μία δίαιτα ... πλούσια σε πρωτεΐνες ...;


Δρ Δημήτρης Ζ. Ψυρρόπουλος

Τι προσέχουμε σε μία δίαιτα πλούσια σε πρωτεΐνες

Η υπέρμετρη πρόσληψη πρωτεινών μπορεί να επηρεάσει το μεταβολικό ρυθμό

Η πρωτεΐνη είναι από τα πιο βασικά θρεπτικά συστατικά. Η κυριότερη λειτουργία της να είναι το να δομεί και επανορθώνει τους ιστούς, να συνθέτει ορμόνες, ένζυμα και άλλες σημαντικές ενώσεις του οργανισμού, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως σημαντική πηγή ενέργειας κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες.

Η συνιστώμενη διαιτητική πρόσληψη (ΣΔΠ) πρωτεΐνης βασίζεται στο σωματικό βάρος του ατόμου και η ποσότητα που χρειάζεται ανά μονάδα σωματικού βάρους είναι μεγαλύτερη κατά την παιδική και την εφηβική ηλικία από την ενήλικη ζωή. Η ΣΔΠ για τους ενήλικες είναι 0,8 γραμμάρια πρωτεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους, το οποίο αντιστοιχεί περίπου στο 12% της ημερήσιας θερμιδικής πρόσληψης, ώστε να ικανοποιούνται οι ανάγκες ενός υγιούς οργανισμού.

Επειδή η πρωτεΐνη είναι το κύριο θρεπτικό συστατικό που χρησιμοποιείται στον σχηματισμό όλων των ιστών του σώματος, ο ρόλος της είναι πάρα πολύς σημαντικός σε περιόδους ραγδαίας ανάπτυξης, όπως η παιδική και η εφηβική ηλικία. Οι αθλητές που προσπαθούν να αυξήσουν τον μυϊκό τους ιστό χρειάζονται τουλάχιστον επαρκή και αρκετές φορές περισσότερη πρόσληψη πρωτεΐνης, σε σχέση με ένα άτομο χαμηλής φυσικής δραστηριότητας, για να δημιουργούν ένα θετικό ενεργειακό ισοζύγιο.

Επίσης η πρωτεΐνη είναι απαραίτητη στη ρύθμιση του μεταβολισμού, αφού χρησιμοποιείται στον σχηματισμό σχεδόν όλων των ενζύμων, πολλών ορμονών και άλλων ενώσεων που ελέγχουν τις σωματικές λειτουργίες. Η ινσουλίνη, η αιμοσφαιρίνη και τα οξειδωτικά ένζυμα των μιτοχονδρίων είναι όλα πρωτεΐνες. Άλλοι σημαντικοί ρόλοι της πρωτεΐνης είναι η διατήρηση του ισοζυγίου των υγρών, η ρύθμιση της πήξης του αίματος, η πρόληψη των μολύνσεων κ.ά.

Η υπέρμετρη πρόσληψη πρωτεϊνών είναι σε θέση να επηρεάσει τον μεταβολικό ρυθμό του ατόμου, καθώς επιβαρύνει τη λειτουργία κάποιων οργάνων, όπως το συκώτι και τα νεφρά και να προκαλέσει αυξημένη αποβολή νερού, βιταμινών και ασβεστίου από τα ούρα, εμφανίζοντας πολλές φορές και σημάδια πρόωρης κόπωσης.

Πολλές φορές, όσο πιο υψηλό είναι το ποσοστό της ημερήσιας πρόσληψης των πρωτεϊνών – ζωικών κυρίως, σε συνάρτηση με το σωματικό βάρος του ατόμου, τόσο υψηλότερος είναι και ο κίνδυνος εμφάνισης προβλημάτων που σχετίζονται με αυτό.

Ζωικές πηγές πρωτεϊνών που έχουν αυξημένες τιμές περιεκτικότητας σε πουρίνη, χοληστερίνη και κορεσμένο λίπος είναι ικανές να αυξήσουν πέραν των φυσιολογικών ορίων το ουρικό οξύ και να θεωρηθούν υπεύθυνες για τον σχηματισμό πέτρας στα νεφρά και αλάτων στις αρθρώσεις, καθώς και για την εμφάνιση καρδιαγγειακών προβλημάτων.

Η πρωτεΐνη δεν αποτελεί κύρια πηγή ενέργειας για τους ανθρώπους, όμως μπορεί να λειτουργήσει ως τέτοια κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Σε περιόδους αυστηρής ή μερικής νηστείας ,όπου δεν επαρκούν οι υδατάνθρακες και τα λίπη για την παραγωγή ενέργειας, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η διαιτητική ή ακόμη και η αποθηκευμένη πρωτεΐνη, για να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες του οργανισμού, επειδή η παραγωγή ενέργειας-και άρα η επιβίωση του οργανισμού- προηγείται έναντι του σχηματισμού ιστών.

Από την άλλη μεριά θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι το πλεόνασμα της διαιτητικής πρωτεΐνης μπορεί να μετατραπεί σε λίπος ή υδατάνθρακες και να αποθηκευτεί με αυτήν την μορφή.

Επειδή το ανθρώπινο σώμα διαθέτει ικανοποιητικό σύστημα απέκκρισης του πλεονάσματος αζώτου, η κατανάλωση έως και της διπλάσιας ποσότητας πρωτεΐνης φαίνεται να είναι ασφαλής. Όμως ένα σημαντικό στοιχείο που θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας είναι ότι η πρωτεΐνη στις τροφές συχνά συνοδεύεται από σημαντικές ποσότητες κορεσμένου λίπους και χοληστερόλης.

Έτσι, θα πρέπει κανείς να είναι προσεκτικός στο είδος της πρωτεϊνικής τροφής που καταναλώνει και όταν θέλει να αυξήσει την πρόσληψη πρωτεΐνης να προτιμά προϊόντα φυτικής προέλευσης και ζωικά προϊόντα χαμηλών λιπαρών. Επίσης, τα άτομα με ατομικό η οικογενειακό ιστορικό προβλημάτων ήπατος και νεφρών είναι ευπαθή στην υπερβολική κατανάλωση πρωτεΐνης.

Το πλεόνασμα πρωτεΐνης θα πρέπει να μετατραπεί σε υδατάνθρακες ή λίπος για να αποθηκευτεί και το άζωτο σε ουρία για να αποβληθεί μέσω των νεφρών. Δίαιτες με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη θα οδηγήσουν σε επιπλέον παραγωγή κετονών που θα πρέπει επίσης να αποβληθούν από τους νεφρούς για ν’ αποφευχθεί η αύξηση της οξύτητας του αίματος, γνωστή ως κέτωση. Έτσι, τα άτομα με νεφρικά ή ηπατικά προβλήματα θα έχουν ν’ αντιμετωπίσουν ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα, λόγω της συσσώρευσης ουρίας και κετονών στο αίμα.

Λόγω του ότι οι διαβητικοί είναι ευάλωτοι σε νεφρικές διαταραχές, συνιστάται η κατανάλωση όχι παραπάνω από την ημερήσια ΣΔΠ πρωτεΐνης. Άλλωστε η αποβολή ουρίας και κετονικών σωμάτων από τους νεφρούς συνοδεύεται από υπερβολική απώλεια υγρών και μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση. Δύο ακόμα σημαντικά στοιχεία είναι, η ουρική αρθρίτιδα η οποία επιδεινώνεται σημαντικά από μια δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη και ή αυξημένη αποβολή ασβεστίου στα ούρα, που οδηγεί σε μείωση της οστικής πυκνότητας και οστεοπόρωση.

Το πιο σημαντικό στοιχείο που θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας είναι ότι ο βασικός ρόλος της πρωτεΐνης δεν είναι η παραγωγή ενέργειας. Μπορεί ο οργανισμός να είναι σε θέση να προσαρμοστεί, ώστε να επιβιώσει σε συνθήκες έλλειψης υδατανθράκων και λίπους, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο εγκέφαλός μας μπορεί να χρησιμοποιεί σαν καύσιμο μόνο υδατάνθρακες και η στέρησή τους έχει σημαντικές επιπτώσεις στον οργανισμό όπως είναι το αίσθημα κόπωσης, ζαλάδες, υπνηλία, ευερεθιστότητα κ.ά.

Η αφυδάτωση που προκαλείται όταν ένα άτομο ακολουθεί δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη ούτε επιθυμητή είναι, ούτε θα πρέπει να συγχέεται με την απώλεια κιλών σωματικού λίπους που είναι και το επιθυμητός στόχος.

Η επιτυχημένη δίαιτα για απώλεια βάρους θα πρέπει να στηρίζεται στην μείωση των συνολικών προσλαμβανόμενων θερμίδων και το 50% της θερμιδικής πρόσληψης θα πρέπει να προέρχεται από υδατάνθρακες, ώστε να καλύπτονται επαρκώς οι ανάγκες του οργανισμού σε ενέργεια και βιταμίνες και να λειτουργεί ο μεταβολισμός σωστά, ώστε να μπορεί η πρωτεΐνη να παίξει τον ρόλο της σαν δομικό συστατικό.

Η επιτυχία ενός διατροφικού προγράμματος θα πρέπει να στηρίζεται στην εκπαίδευση και την μόνιμη αλλαγή της διατροφικής συμπεριφοράς του ενδιαφερόμενου ατόμου και όχι σε στρεσογόνες για τον οργανισμό δίαιτες, τις οποίες ο ενδιαφερόμενος δεν θα μπορεί να ακολουθήσει εφ’ όρου ζωής.

Επίσης εξαιρετικά σημαντικό ρόλο έχουν οι δίαιτες που είναι πλούσιες σε αντιοξειδωτικά συστατικά  και λιποδιαλυτικές ουσίες οι οποίες πρέπει να συνδυάζονται σωστά υπό την επίβλεψη εξειδικευμένων ιατρών στο μεταβολισμό (Ιατρείο Μελέτης Μεταβολισμού και Οξείδωσης, Κλεάνθους 16, Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310-944050). Είναι αυτονόητο ότι, πριν την εφαρμογή ειδικής δίαιτας, πρέπει να προηγείται πλήρης και σωστή μελέτη του μεταβολικού προφίλ του κάθε ενδιαφερόμενου ανθρώπου.

Πηγές: mednutrition

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Το στρες στη δουλειά προκαλεί ... έμφραγμα ...!


Δρ Δημήτρης Ζ. Ψυρρόπουλος

Η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη!

Το εργασιακό στρες αυξάνει τον κίνδυνο εμφράγματος

Λιγότερο άγχος έχουν οι εργαζόμενοι με υψηλή επαγγελματική εξειδίκευση, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή μελέτη   

Το απαιτητικό εργασιακό περιβάλλον, ο φόρτος εργασίας που πρέπει να διεκπεραιωθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, καθώς και η έλλειψη ελέγχου στην λήψη αποφάσεων προκαλεί στρες στον σύγχρονο άνθρωπο με αποτέλεσμα να κινδυνεύει να εκδηλώσει έμφραγμα ή άλλα καρδιακά προβλήματα.

Σύμφωνα με ευρωπαϊκή μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο The Lancet, η εργασιακή πίεση αυξάνει κατά 23% τον κίνδυνο εμφράγματος ή στεφανιαίας νόσου σε σχέση με ένα περιβάλλον απασχόλησης που δίνει περιθώρια ελευθερίας και διακρίνεται από χαλαρότητα.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Λονδίνου με επικεφαλής τον Δρ Μίκα Κιβιμάκι μελέτησαν για 7,5 χρόνια σχεδόν 200.000 άτομα από επτά ευρωπαϊκές χώρες (Βέλγιο, Δανία, Φινλανδία, Γαλλία, Ολλανδία, Σουηδία και Βρετανία), οι οποίοι δεν είχαν στο παρελθόν καρδιολογικά προβλήματα.

Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι περίπου το 3,4% των εμφραγμάτων μπορεί να αποδοθεί στο εργασιακό στρες, ένα όχι αμελητέο ποσοστό, αλλά πάντως πολύ μικρότερο από το 36% που αποδίδεται στο κάπνισμα και το 12% που αποδίδεται στην έλλειψη σωματικής άσκησης.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι οποιαδήποτε εργασία ή επάγγελμα μπορεί να προκαλέσει άγχος, όμως το φαινόμενο είναι ακόμα συχνότερο σε όσους έχουν χαμηλότερη εργασιακή εξειδίκευση.

Για παράδειγμα, οι γιατροί, που έχουν μεγαλύτερα περιθώρια ελευθερίας στη λήψη αποφάσεων, είναι λιγότερο πιθανό να αγχωθούν σε σχέση με ένα βιομηχανικό εργάτη.

Όπως εξηγεί ο Δρ Κιβιμάκι, ακόμα κι αν κάποιος έχει αρκετό άγχος στη δουλειά του, μπορεί να αντισταθμίσει εν μέρει την πίεση για την καρδιά του κάνοντας υγιεινή ζωή, χωρίς κάπνισμα και με συνεχή σωματική άσκηση.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η τρέχουσα οικονομική κρίση σχεδόν σίγουρα ενισχύει τη σχέση ανάμεσα στο εργασιακό στρες και τους καρδιολογικούς κινδύνους.

Πηγές: health.in, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2012

Τα προβλήματα του άνδρα ... μετά τα 50 ...!


Δρ Δημήτρης Ψυρρόπουλος

Ο άνδρας των 50 και μετά

Κάποτε τον αποκαλούσαν γέρο. Σήμερα θεωρείται ότι διάγει την παραγωγικότερη ηλικία του. Είναι ο 50άρης, ο άνδρας που είναι ο κυρίαρχος και ο ώριμος παραγωγικά. Αυτός λοιπόν ο πενηντάρης πρέπει να μάθει να αγαπάει την ηλικία του, να είναι όμορφος, να προσέχει τον εαυτό του. Είναι η ηλικία που έχει πολύ και ποιοτικό σεξ.

Είναι πια σε όλους μας γνωστό ότι ο άντρας των 50 χρόνων σήμερα δεν θεωρείται γέρος. Και ίσως βέβαια αν ανατρέξει κανείς 30 με 40 χρόνια πριν, θα δει σε κείμενα και αναγνώσματα να αποκαλείται ο πενηντάρης γερασμένος και σχεδόν ξοφλημένος στη ζωή του.

Αναμφίβολα ο σύγχρονος άντρας πενηντάρης είναι τελείως διαφορετικός από εκείνον της εποχής του '60. Και βέβαια το πιο σημαντικό απ' όλα είναι ότι εξακολουθεί να είναι ο κυρίαρχος και ο ώριμος παραγωγικά ενήλικος.

Θα ήταν καλό να σηματοδοτήσουμε τις τρεις μεγάλες περιόδους της ηλικίας στον άνδρα, ώστε να δώσουμε την ταυτότητα, αλλά και τη θέση της κάθε περιόδου από αυτές:

Η πρώτη είναι μέχρι τα 30 χρόνια (μιλάμε για την ελληνική πραγματικότητα), όπου χτίζει και αναπτύσσει την προσωπικότητα, το επάγγελμα και την προσωπική του ζωή, βάζοντας τα θεμέλια για τη συνέχεια, που φαίνεται να ολοκληρώνεται στη δεύτερη περίοδο της ζωής του, τα 30 έως 60 χρόνια.

Αυτή η τριακονταετία είναι 'χρυσή ηλικία' τόσο του κοινωνικού όσο και του προσωπικού επιπέδου ζωής, λειτουργώντας 'στον κόσμο της ζωής' που έχτισε και απολαμβάνει.

Μέσα σ' αυτά τα χρόνια ο άνδρας 'τα δίνει όλα' εκφράζοντας τις δυνάμεις του, ικανοποιώντας τις δυνατότητές του, ανοίγοντας το αύριο στους απογόνους του. Και είναι αλήθεια ότι ο σημερινός 'Ελληνας αυτής της ηλικίας παλεύει, αλλά και ζητάει το αποτέλεσμα πιστεύοντας στη συνέχεια που θα αφήσει πίσω του.

Φαινόμενα της εποχής, η κρίση των γεννήσεων, το μήνυμα της εφήμερης επιβίωσης, 'ο ωχαδερφισμός', αλλά και η απορία για το ποιο αύριο μιλάμε;  Οσο κι αν αλλάζει αυτό το κλασικό, παραδοσιακό μοντέλο του Νεοέλληνα που φτιάχνει την προίκα του παιδιού του, νομίζω ότι ο Ελληνας της μέσης παραγωγικής ηλικίας, ο άνδρας, ο πατέρας, ο φίλος και πάνω απ' όλα ο πολίτης αυτής της χώρας, μέσα του έχει το πιστεύω της δημιουργίας, τον εγωισμό τού να φτιάχνει, αλλά και την ανάγκη σ' αυτά τα τριάντα χρόνια να δώσει ό,τι καλύτερο και περισσότερο σ' αυτό που η μοναδικότητα της φυλής μας εκφράζει πίσω από τη λέξη: Οικογένεια.

Θέλω να πιστεύω ότι όλοι συμφωνούμε ότι ο Ελληνας των 30 έως 60 χρόνων που πασχίζει για το σπίτι, το αυτοκίνητο και τα υλικά αγαθά, δεν αφήνει απ' έξω τα πρόσωπα που το γέννησαν, αλλά και τα πρόσωπα που ζουν μαζί του και που γεννάει και ο ίδιος.

Η αρχή της δύσης ίσως για μερικούς να είναι τα 60 χρόνια, που θεωρείται η αρχή της τρίτης περιόδου του άνδρα, ο οποίος οφείλει να δώσει τη γνώση, την ωριμότητα και την εμπειρία του στη γενιά που κρατάει το τιμόνι. Είναι η ηλικία της βαθιάς ικανοποίησης όλων των χρόνων που πέρασαν, η απόλαυση του έργου που έφτιαξε, η συναισθηματική επικοινωνία και συντροφικότητα με τη σύντροφο της ζωής αλλά και τα νέα μέλη που στη ζωή του απέκτησε.

Θα μου πείτε καλά όλα αυτά, ο πενηντάρης, όμως, πού βρίσκεται;

Πρώτο και βασικό μήνυμα, που το πιστεύω ακράδαντα και μέσα από την επιστημονική μου έρευνα, σ' αυτή την ηλικία (μαρτυρία του αστού πενηντάρη, περίπου 500 ατόμων), αλλά και από πρόσφατη έρευνα που έκανα για τη σεξουαλική του ζωή, δείχνει ότι περνάει κλιμακτήριο.

Ο ένας στους τρεις πενηντάρηδες περνάει 'κρίση ηλικίας'. Αυτό σημαίνει ότι τα δύο πρόσωπα, α) το κοινωνικό και β) το σεξουαλικό, μπαίνουν σε εκτίμηση και αμφισβήτηση του 'υπάρχω'. Αναλύοντας τους παράγοντες σ' αυτούς τους δύο άξονες βλέπουμε να κυριαρχούν και να παίζουν καθοριστικό ρόλο στη ζωή του η ψυχολογική του κατάσταση, η συναισθηματική σχέση με την οικογένεια, η επαγγελματική εικόνα του και το κοινωνικό του status. Και πάνω απ' όλα, η σεξουαλική συμπεριφορά μέσα από την ανάγκη του να αρέσει και να μετράει.

Η ηλικία αυτή έχει επιρρέπεια στη συναισθηματική αστάθεια, νεύρωση και κατάθλιψη μέσα από την απογοήτευση που τον διακατέχει και την προσπάθεια να αναδιαρθρώσει τόσο την προσωπική όσο και την επαγγελματική του ταυτότητα. Ο γάμος, κυρίαρχος και δυνατός, φαίνεται να τον στηρίζει με μία γυναίκα σύντροφο, που τη θέλει πιο κοντά του (ίσως και μαμά του), αλλά και πιο μακριά του, για να δικαιολογεί και να συγχωρεί τις δικές του 'αταξιούλες', σίγουρη όμως ότι μπορεί να μεγαλώνει τα παιδιά του και να στηρίζει το σπίτι τους.

Ετσι τον βλέπουμε να ερωτεύεται μικρές και αισθησιακές γυναίκες, να αφήνεται να ξεμυαλιστεί και να ζήσει την ηδονή και το πάθος κάτω από το κουρασμένο και ρουτινιασμένο γάμο του. Σ' αυτή την ηλικία έχουμε την ουσιαστικότερη παρουσία του σεξουαλικού προβλήματος, που τον βάζει σε έναν φαύλο κύκλο, ζητώντας όσο όσο τη στύση που, δυστυχώς, του θυμίζει τον πάνοπλο ιππότη χωρίς ...τον ιππότη!

Το γεγονός είναι ότι ο πενηντάρης πρέπει να μάθει να αγαπάει την ηλικία του, να εξακολουθεί να είναι όμορφος, να προσέχει τον εαυτό του και να ζει κάθε λεπτό της μάχης και της χαράς που του δίνει η ζωή. Είναι πράγματι η πιο γεμάτη και ολοκληρωμένη ηλικία στον άνδρα. Είναι η ηλικία που έχει πολύ σεξ, αλλά ποιοτικό και όχι συγκριτικά με τους αριθμούς του νεαρού άνδρα, που θα μας κάνει να θέλουμε να τον ανταγωνιστούμε. Είναι η ηλικία της συντροφικότητας και της κοινωνικής έκφρασης του 'είναι μας', μέσα από την ανάγκη να δίνουμε το 'παρών' στη ζωή, έτσι ίσως όπως ο Σαρτρ είπε: 'Νιώθω ότι είμαι αυτό που μπορώ να εκφράσω καλύτερα σ' αυτό που γνωρίζω ότι είμαι'.

Ισως δεν μίλησα για τις πιθανές μικρές βιολογικές επιδράσεις που έχει η ηλικία των 50 χρόνων, όπως είναι η μείωση της τεστοστερόνης και η πιθανή αρχή της μείωσης της αιμάτωσης του πέους, αυτό που ονομάζουμε διαταραχή της στυτικής σκληρότητας. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι πενηντάρηδες πρέπει να ψαχτούν τόσο ορμονικά όσο και στυτικά, γιατί θεωρείται μέσα στα φυσιολογικό πλαίσιο των μεταβολών αυτής της ηλικίας. Ο πενηντάρης οφείλει να θυμάται ότι εξακολουθεί να είναι νέος στη δική του ηλικία και παραγωγικός, αναγκαίος τόσο στον εαυτό του όσο και στο περιβάλλον του.

Πηγές: iatronet (Θ. Ασκητής)

Καρδιά ... και στυτική δυσλειτουργία στους άνδρες ...!


Δρ Δημήτρης Ψυρρόπουλος

Στυτική δυσλειτουργία - Ανδρική ανικανότητα - Συμμετοχή του καρδιαγγειακού συστήματος

Η αδυναμία να πετύχουν ή να διατηρήσουν μία σκληρή στύση, αποτελεί το πιο συχνά εμφανιζόμενο σεξουαλική πρόβλημα για τους άνδρες. Μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε χιλιάδες άνδρες από 27 χώρες του κόσμου, έδειξε ότι μόνον οι μισοί μπορούν να πετύχουν και να διατηρήσουν στύση αρκετά καλή για σεξουαλική επαφή.

Τα αίτια που την προκαλούν είναι πολλά, με αποτέλεσμα πολλοί άνδρες να έχουν στυτική δυσλειτουργία.

Η ηλικία είναι ένας ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για εμφάνιση στυτική δυσλειτουργίας.

Μία άλλη κατηγορία αιτίων είναι τα οργανικά αίτια, δηλαδή διάφορες παθήσεις του καρδιαγγειακού (υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, σακχαρώδης διαβήτης) ή παθήσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος, όπως σκλήρυνση κατά πλάκας.

Άλλη κατηγορία παθήσεων είναι τα ψυχολογικά αίτια, καθώς και παράγοντες που έχουν να κάνουν με συνήθειες ή τον τρόπο ζωής, όπως το κάπνισμα.

Συνήθως τα ψυχολογικά αίτια επικάθονται πάνω στα οργανικά και επιδεινώνουν την κατάσταση.

Πηγές: iatronet (Θ. Ασκητής)

Επικίνδυνοι ... πειραματισμοί με τα φάρμακα για τη ... στυτική δυσλειτουργία!


Δρ Δημήτρης Ψυρρόπουλος

Επικίνδυνοι πειραματισμοί με τα φάρμακα για τη στυτική δυσλειτουργία με πιθανές επιπτώσεις στο καρδιαγγειακό σύστημα

Ριψοκίνδυνη συμπεριφορά υιοθετούν οι Έλληνες για τη φαρμακευτική αντιμετώπιση της στυτικής δυσλειτουργίας. Μελέτη των τηλεφωνημάτων στην Ανοιχτή Γραμμή Δωρεάν Ενημέρωσης του Ελληνικού Σεξολογικού Ινστιτούτου έδειξε ότι το 27% των ανδρών που τηλεφώνησαν για πληροφορίες και ενημέρωση για θέματα στυτικής δυσλειτουργίας είχαν δοκιμάσει με δική τους πρωτοβουλία ανεπιτυχώς να βοηθηθούν με ένα, δύο ή τρία από τα κυκλοφορούντα φάρμακα κατά της αδυναμίας στύσης.

Αξίζει μάλιστα να τονιστεί ότι η ανεξέλεγκτη και χωρίς ιατρική συμβουλή χρήση των φαρμάκων αυτών αυξάνει σε ποσοστό άνω του 35% τους καλοκαιρινούς μήνες, που λόγω διακοπών και αλλαγής στον τρόπο ζωής, πολλοί άντρες αναζητούν γρήγορες λύσεις για το πρόβλημα της στυτικής δυσλειτουργίας.

Η χρήση των φαρμάκων χωρίς ιατρική οδηγία αφορά άνδρες όλων των ηλικιών και ανεξάρτητα από το μορφωτικό και κοινωνικοοικονομικό τους επίπεδο. Τα ποσοστά αυτά επιβεβαιώνονται και από τους άνδρες που επισκέπτονται τους ειδικούς γιατρούς και οι οποίοι εκφράζουν την απογοήτευσή τους για το αρνητικό αποτέλεσμα των φαρμάκων.

Από τους άνδρες που χρησιμοποιούν ανεπιτυχώς τα φάρμακα, το 40% δηλώνει ότι ενημερώθηκε μέσω Διαδικτύου για την αθωότητα και την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων, ενώ ένα ποσοστό 22% ενημερώθηκε από φίλους.

Ένα σημαντικό ποσοστό των ανδρών δήλωσαν έλλειψη αποτελεσματικότητας των φαρμάκων. Οι απαντήσεις αυτές αποδίδονται στο ότι δεν ελέγχθηκε ιατρικά η αιτιολογία του προβλήματος στύσης. Δεν τεκμηριώθηκε σωστά η ένδειξη χρήσης των φαρμάκων. Δεν χορηγήθηκαν στη σωστή δόση και στο σωστό χρόνο λήξης, ενώ άλλα φάρμακα που λαμβάνει ο άνδρας αναστέλλουν τη δράση των φαρμάκων. Το αίτιο που ενδεχομένως προκαλεί το πρόβλημα στύσης, είναι μεγαλύτερο από τη δυνατότητα των φαρμάκων'.

Άβολα

Πολλοί άνδρες νιώθουν άβολα να συζητήσουν με τοn γιατρό τόσο προσωπικά θέματα. Πολλοί πιστεύουν ότι η ενημέρωση μέσω Διαδικτύου είναι αρκετή για να υποκαταστήσει την ιατρική συμβουλή. Παράλληλα, οι ίδιες οι φαρμακευτικές εταιρείες που παράγουν τα φάρμακα για τη στύση, τα προβάλλουν με τέτοιο τρόπο, που ενθαρρύνουν τη χρήση των φαρμάκων, χωρίς να τονίζουν όσο πρέπει την ανάγκη ιατρικής οδηγίας. Επίσης, οι λόγοι μπορεί να είναι οικονομικοί ή και η έλλειψη χρόνου.

Η τυχαία χρήση των φαρμάκων, στερεί από τον άνδρα τη δυνατότητα μεγιστοποίησης του θεραπευτικού αποτελέσματος. Τα φάρμακα παρουσιάζουν αντενδείξεις και παρενέργειες, ενώ πολλές φορές απαιτούνται και άλλα συμπληρωματικά μέτρα για την αποκατάσταση της στυτικής λειτουργίας και ας μην ξεχνάμε ότι οι θεραπευτικές ανάγκες του κάθε άνδρα είναι διαφορετικές.

Η Σεξολογία, σε αντίθεση με άλλες ιατρικές εξειδικεύσεις ή και ευρύτερες ιατρικές ειδικότητες, δεν διαθέτει εργαλεία για την εκτίμηση και μέτρηση ενός προβλήματος στο σεξ, όπως είναι τα όργανα που χρησιμοποεί ο καρδιολόγος για την μέτρηση της πίεσης, το ηλεκτροκαρδιογράφημα, το υπερηχοκαρδιογράφημα κ.α., (τα οποία είναι βέβαια απαραίτητα για τη σωστή εκτίμηση ενός προβλήματος στη στύση) για να διαγνώσει την ύπαρξη ‘αρρώστιας’. Βασίζεται κυρίως στη διήγηση του ενδιαφερόμενου και την υποκειμενική του εκτίμηση για το αν βιώνει το σεξ με ικανοποίηση ή δυσφορία.

Παράλληλα, συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους, σε σχέση με όσα ακούμε, συζητάμε και διαβάζουμε. Χωρίς να το θέλουμε, εθιζόμαστε σε ιδέες, αντιλήψεις, συμπεριφορές και δημιουργούμε ανάγκες σύμφωνα με το πνεύμα της εποχής.

Ένα πνεύμα που μετέτρεψε το σεξ σε παιχνίδι επιδόσεων, με κύριο εκτιμητή τη διεκδίκηση της σεξουαλικής απόλαυσης από το γυναικείο φύλο. Αυτοί οι μηχανισμοί δημιούργησαν στους άντρες χαμηλή αυτοεκτίμηση και αύξησαν τις στρατιές αυτών με προβλήματα στο σεξ ψυχογενούς αιτιολογίας.

Δράση των χαπιών

Η δράση των φαρμάκων σε επίπεδο ιστών και υποδοχέων ενδιαφέρει τους ειδικούς. Για τον άντρα που τα χρησιμοποιεί, το ενδιαφέρον εστιάζεται σε τρεις επιμέρους δράσεις των φαρμάκων: βοηθούν να γίνει η στύση ευκολότερα, βοηθούν να έχει μεγαλύτερη διάρκεια και τέλος, βοηθούν το αντρικό μόριο να έχει μεγαλύτερη σκληρότητα.

Η επιλογή φαρμάκου σε κάθε περίπτωση δεν είναι πάντα ιδιαίτερα απλή. Έχει σχέση με τις ιδιαιτερότητες του κάθε άντρα (ευκαιριακές επαφές ή λειτουργία σε μόνιμη σχέση, αιτιολογία και μέγεθος του προβλήματος, ηλικία, συνυπάρχοντα προβλήματα υγείας, τρόπος ζωής). Η αποτελεσματικότητα των φαρμάκων κυμαίνεται γύρω στο 70%, ποσοστό όμως που μπορεί να βελτιώνεται σημαντικά μέσα από συνδυασμένες φαρμακευτικές και ψυχολογικές θεραπείες.

Η πείρα που συσσωρεύτηκε τα τελευταία χρόνια απέδειξε ότι τα φάρμακα αυτά είναι ακίνδυνα, με την έννοια ότι δεν παρουσιάζουν σοβαρές παρενέργειες, όπως είχε αρκετά θεωρηθεί, και κυρίως δεν εκθέτουν σε κίνδυνο τη ζωή.

Από τη στιγμή που τα φάρμακα κρίθηκαν απολύτως ασφαλή, στόχος της επιστημονικής έρευνας ήταν η μεγιστοποίηση του θεραπευτικού αποτελέσματος. Αυτή επιτυγχάνεται, πέρα από την επιλογή φαρμάκου και τον καθορισμό της δόσης, και με τη ρύθμιση άλλων παραγόντων που λειτουργούν αρνητικά για τη στύση.

Σ' αυτούς περιλαμβάνονται η καλή ορμονική ρύθμιση της τεστοστερόνης, της προλακτίνης και των ορμονών του θυρεοειδούς, η αντικατάσταση αντιυπερτασικών φαρμάκων που ενοχλούν ιδιαίτερα τη στύση και η βελτίωση του τρόπου ζωής των αντρών (κάπνισμα, αλκοόλ κ.λπ.). Η προσθήκη σωματικής άσκησης στο ημερήσιο πρόγραμμα των αντρών κρίνεται απαραίτητη, καθώς και η βελτίωση της ποιότητας της διατροφής.

Πηγές: iatronet (Ζ. Παπαθανασίου)

Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2012

Εξειδικευμένα ενεργειακά ποτά, συμπληρώματα διατροφής και άλλα αθλητικά προϊόντα: Πραγματοποιούν όσα υπόσχονται;


Δρ Δημήτρης Ζ. Ψυρρόπουλος

Βρετανική μελέτη απαντά...

Εξειδικευμένα  ενεργειακά ποτά, συμπληρώματα διατροφής και άλλα αθλητικά προϊόντα: Πραγματοποιούν όσα υπόσχονται;
 
Τα οφέλη για το κοινό που διαφημίζονται ότι προσφέρουν ποικίλα επώνυμα αθλητικά προϊόντα, όπως παπούτσια, ειδικά ρούχα, ενεργειακά ποτά και συμπληρώματα διατροφής, συχνά δεν αποδεικνύονται από τις ιατρικές μελέτες.

Αυτό υποστηρίζει βρετανική έρευνα, ενόψει και των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου, η οποία έρχεται να απομυθοποιήσει σε ένα βαθμό τους ισχυρισμούς των εταιριών, οι οποίοι φαίνεται πως ανήκουν όχι σπάνια στη σφαίρα περισσότερο του μάρκετινγκ παρά των πραγματικών δεδομένων.

Οι ερευνητές του Κέντρου Στοιχειοθετημένης Ιατρικής του Τμήματος Επιστημών Πρωτοβάθμιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, με επικεφαλής τον Δρ Καρλ Χένεγκαν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο επιστημονικό έντυπο British Medical Journal, αναφέρουν ότι υπάρχει «εντυπωσιακή έλλειψη στοιχείων» που να θεμελιώνει τους ποικίλους ισχυρισμούς της πλειονότητας αυτών των προϊόντων, τα οποία απευθύνονται τόσο σε επαγγελματίες αθλητές, όσο και σε κάθε ερασιτέχνη που αναζητά να ενισχύσει τις επιδόσεις του κατά τη σωματική άσκησή του.

Γιγάντιες εταιρίες αθλητικών ειδών και παραγωγοί ποτών προβάλλουν ότι τα προϊόντα τους προσφέρουν διάφορα πλεονεκτήματα στους χρήστες και καταναλωτές. Όμως, σύμφωνα με την μελέτη, τέτοιοι ισχυρισμοί είναι δύσκολο να επαληθευθούν, καθώς υπάρχει έλλειψη αξιόπιστων στοιχείων που να τους υποστηρίζουν.

«Είναι ουσιαστικά αδύνατο στο κοινό να κάνει ενημερωμένες επιλογές σχετικά με τις ωφέλειες και τις ζημιές των διαφημιζόμενων αθλητικών προϊόντων, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία», τονίζουν.

Η μελέτη, που παρουσιάστηκε και από το BBC, το οποίο συνέβαλε στην έρευνα, επισημαίνει πως οι μισές ιστοσελίδες αυτών των προϊόντων δεν παρέχουν καθόλου στοιχεία για τους διαφημιστικούς ισχυρισμούς περί καλύτερης απόδοσης ή ταχύτερης αποκατάστασης του οργανισμού μετά την άσκηση, ενώ για όσα προϊόντα αναφέρονται τέτοια στοιχεία, στις μισές περιπτώσεις δεν είναι δυνατό να αξιολογηθούν κριτικά.

Τα συμπεράσματα της έρευνας, σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα «Γκάρντιαν», δείχνουν ότι πολλοί χρήστες και καταναλωτές τέτοιων προϊόντων απλώς παρασύρονται από τη στρατηγική μάρκετινγκ των εταιριών. Για παράδειγμα, εταιρίες παραγωγής ενεργειακών ποτών έχουν πείσει αρκετούς αθλούμενους ότι αυτά είναι πολύ καλύτερα από το απλό νερό, προωθώντας τη λεγόμενη «επιστήμη της ενυδάτωσης» και με τον τρόπο αυτό καταφέρνοντας να δημιουργήσουν μία ανθούσα παγκόσμια αγορά με τζίρο που εκτιμάται ότι θα φθάσει τα 1,6 δισεκατομμύρια δολάρια το 2016. Από την άλλη, μερικά από αυτά τα ποτά, που γίνονται όλο και πιο δημοφιλή και στα παιδιά, περιέχουν αρκετή ζάχαρη.

Εξάλλου, οι ερευνητές δεν βρήκαν αξιόπιστα στοιχεία που να επιβεβαιώνουν τη διαφήμιση των εταιριών αθλητικών υποδημάτων ότι ορισμένα προϊόντα βοηθάνε σημαντικά στην αποφυγή των τραυματισμών. Πρόσφατη αμερικανική μελέτη, η μεγαλύτερη του είδους της, δεν βρήκε καμία διαφορά στον κίνδυνο τραυματισμού ανάμεσα σε όσους φοράνε ειδικά σχεδιασμένα αθλητικά παπούτσια και σε όσους φοράνε απλά αθλητικά.

Από την άλλη, όμως, σύμφωνα με τον καθηγητή Αθλητικής Επιστήμης Τζον Μπρούερ του Πανεπιστημίου του Μπεντφορντσάιρ, μολονότι το νερό μπορεί όντως να είναι αρκετό για να σβήνει τη δίψα όσων ασκούνται, εκείνοι που αθλούνται σε ανταγωνιστικό επίπεδο επί μεγάλα χρονικά διαστήματα, όπως έχουν δείξει πολλές μελέτες, μπορούν πράγματι να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους μέσα από τη λογική κατανάλωση ενεργειακών-αθλητικών ποτών.

Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τα αντιοξειδωτικά ... προλαμβάνουν τον καρκίνο του παγκρέατος ...!



Δρ Δημήτρης Ζ. Ψυρρόπουλος

Βιταμίνες C και Ε

Τα αντιοξειδωτικά προλαμβάνουν τον καρκίνο του παγκρέατος 

Τα άτομα των οποίων η διατροφή περιλαμβάνει μεγάλες ποσότητες βιταμίνης C και Ε καθώς και σεληνίου έχουν μικρότερο κίνδυνο καρκίνου του παγκρέατος, σύμφωνα με αγγλική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Gut.

Οι συμμετέχοντες που είχαν την υψηλότερη πρόσληψη των προαναφερόμενων ουσιών είχαν 67% μικρότερο κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου του παγκρέατος σε ορίζοντα 10ετίας, συγκριτικά με εκείνους που είχαν την χαμηλότερη πρόσληψη.

Ο μειωμένος κίνδυνος ενδεχομένως να εξηγείται από το γεγονός ότι οι βιταμίνες C, E και σελήνιο είναι αντιοξειδωτικά, που καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου οι οποίες καταστρέφουν το DNA.

Ο καρκίνος του παγκρέατος είναι θανατηφόρος. Εκτιμάται ότι μόνο στις ΗΠΑ 44.000 άτομα θα διαγνωστούν το 2012 και 37.000 θα πεθάνουν εξαιτίας της ασθένειας, σύμφωνα με το Εθνικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ.

Η έρευνα

Οι επιστήμονες συγκέντρωσαν στοιχεία για 24.000 άτομα, 40-74 ετών στο Ηνωμένο Βασίλειο, που είχαν πάρει μέρος στην έρευνα EPIC-Norfolk Study (1993-97). Οι συμμετέχοντες είχαν συμπληρώσει ερωτηματολόγια για το ιατρικό ιστορικό τους και είχαν δώσει δείγματα αίματος, ενώ είχαν τηρήσει και διατροφικά ημερολόγια.

Μέσω των τελευταίων οι ερευνητές υπολόγισαν την πρόσληψη βιταμίνης Ε και σεληνίου, ενώ τα επίπεδα της βιταμίνης C μετρήθηκαν από τα δείγματα αίματος.

Σε διάστημα 10 ετών, 49 συμμετέχοντες εκδήλωσαν καρκίνο του παγκρέατος.

Οι ερευνητές συνέκριναν το διατροφολόγιο τους με αυτό 4.000 υγιών ατόμων. Παρατήρησαν ότι υπήρχε σχέση μεταξύ καρκίνου του παγκρέατος και της πρόσληψης βιταμίνης Ε και σεληνίου. Τα άτομα με την χαμηλότερη πρόσληψη είχαν τον μεγαλύτερο κίνδυνο να νοσήσουν.

Ομοίως, τα άτομα με την ελάχιστη πρόσληψη βιταμίνης Ε είχαν 43% μεγαλύτερο κίνδυνο να εκδηλώσουν παγκρεατικό καρκίνο. Ως προς την βιταμίνη C, οι ερευνητές παρατήρησαν γενικά μειωμένο κίνδυνο καρκίνου, όσο μεγαλύτερα τα επίπεδα της στο αίμα.

Πηγές: health.in.gr