Γνωρίστε την Καρδιολογική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης "Γ. Γεννηματάς" (τέως "Κεντρικό") στον ιστότοπο - site:
http://kardiologiki-kliniki.webnode.gr/


Κυριακή, 30 Μαρτίου 2014

Πολυβιταμίνες: είναι άραγε σπατάλη χρημάτων ... ;



dps.kardiologos@gmail.com & 2310 963 286 & 6944 372 956

«Να μην παίρνουμε συμπληρώματα βιταμινών», αναφέρεται σε επιστημονικό περιοδικό ευρείας κυκλοφορίας και αποδοχής το οποίο πρόσφατα δημοσίευσε τρεις νέες μελέτες που εξετάζουν κατά πόσο η συστηματική χρήση των συμπληρωμάτων πολυβιταμινών έχει οφέλη για την υγεία.

Συγκεκριμένα, στο άρθρο σύνταξης του περιοδικού Annals of Internal Medicine, οι συγγραφείς καταλήγουν ότι τα περισσότερα συμπληρώματα βιταμινών δεν προλαμβάνουν τα χρόνια νοσήματα και ορισμένα μάλιστα, μπορεί να είναι και επικίνδυνα για τους ενηλίκους οι οποίοι ακολουθούν μια πλήρη διατροφή. Αναφέρουν ότι η συστηματική χρήση τους δεν δικαιολογείται και πρέπει να αποφεύγεται, ενώ τονίζουν ότι «…αυτό ισχύει ιδιαίτερα για το γενικό πληθυσμό για τον οποίο δεν υπάρχουν σαφή στοιχεία ελλείψεων σε μικρο-θρεπτικά συστατικά, και που αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο μέρος των χρηστών συμπληρωμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλες χώρες». Ο Edgar Miller, καθηγητής ιατρικής και επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins, υποστηρίζει ότι θα ήταν καλύτερο οι άνθρωποι να ξοδεύουν χρήματα σε υγιεινά τρόφιμα όπως φρούτα, λαχανικά, καρπούς και προϊόντα χαμηλά σε λιπαρά, καθώς και να ασκούνται και να επισκέπτονται τους γιατρούς τους σε τακτικά χρονικά διαστήματα ιδιαίτερα σε ότι έχει να κάνει με τα καρδιαγγειακά νοσήματα.

Ο Edgar Miller και οι συνεργάτες του υποστηρίζουν επίσης ότι παρά τα ελλειπή στοιχεία για την πιθανή απουσία οφέλους για την υγεία και την πιθανότητα ακόμα και επιβλαβούς δράσης, οι Αμερικανοί ενήλικες ξοδεύουν όλο και περισσότερα χρήματα στις πολυβιταμίνες. Σημειώνουν πώς η χρήση τους στους ενήλικες αυξήθηκε από 30% μεταξύ 1988 και 1994 σε 39% μεταξύ 2003 και 2006, όταν η συνολική χρήση των διατροφικών συμπληρωμάτων αυξήθηκε από 42% σε 53% την ίδια περίοδο. Παρά κάποιες μικρές πτώσεις, η βιομηχανία των συμπληρωμάτων συνεχίζει να αναπτύσσεται. Όπως επισημαίνεται, παρόμοιες είναι οι τάσεις στη Μ. Βρετανία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι οι καταναλωτές φαίνεται να αντιδρούν διαφορετικά όταν υπάρχουν ενδείξεις για αρνητικά αποτελέσματα σε σχέση με την περίπτωση όπου δεν φαίνεται να έχει κανένα αποτέλεσμα η χρήση συμπληρωμάτων. Πιο συγκεκριμένα, ενώ η συνολική κατανάλωση των πολυβιταμινών έχει αυξηθεί, η χρήση κάποιων μεμονωμένων συμπληρωμάτων έχει μειωθεί- για παράδειγμα το β καροτένιο και η βιταμίνη Ε- ύστερα από αναφορές μελετών που έδειξαν ότι μπορεί να είναι επιβλαβής. Από την άλλη πλευρά, στοιχεία που δείχνουν ότι η καθημερινή χρήση συμπληρωμάτων δεν έχει κανένα αποτέλεσμα- ότι δηλαδή, δεν υπάρχει καμία διαφορά για την υγεία-, φαίνεται να μην έχουν επίδραση στους καταναλωτές και οι συνολικές πωλήσεις συνεχίζουν να αυξάνονται.

Στη δεύτερη από τις μελέτες που δημοσιεύονται στο ίδιο περιοδικό, η Δρ.Francine Grodstein και οι συνεργάτες της από το Πανεπιστήμιο Harvard εξέτασαν την επίδραση της μακροχρόνιας χρήσης πολυβιταμινών στη διανοητική υγεία. Οι συμμετέχοντες ήταν περίπου 6.000 άνδρες γιατροί, ηλικίας 65 ετών και άνω, οι οποίοι χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες προκειμένου  να λαμβάνουν καθημερινά για 12 χρόνια είτε ένα χάπι πολυβιταμίνης  είτε ένα χάπι-placebo. Τα αποτελέσματα από τα τεστ μνήμης και γνωστικής λειτουργικότητας δεν έδειξαν κάποια διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων και οι ερευνητές καταλήγουν: «Σε άνδρες γιατρούς ηλικίας 65 ετών και άνω, η μακροχρόνια χρήση, σε καθημερινή βάση, μιας πολυβιταμίνης δεν είχε οφέλη στη διανοητική τους υγεία».

Στην άλλη μελέτη που δημοσιεύεται στο ίδιο περιοδικό οι ερευνητές έκαναν ανασκόπηση των στοιχείων σχετικά με τη χρήση των διατροφικών συμπληρωμάτων βιταμινών σχετικά με την πρόληψη των καρδιαγγειακών νοσημάτων και των διάφορων μορφών καρκίνου και βρήκαν ότι υπάρχουν «περιορισμένες ενδείξεις» που να δικαιολογούν την τακτική χρήση τους για το σκοπό αυτό. Εντούτοις σε τρίτη μελέτη, με περισσότερους από 1.700 ασθενείς οι οποίοι είχαν υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου, οι ερευνητές εξέτασαν το ρόλο των πολυβιταμινών και των ιχνοστοιχείων στην πρόληψη μιας επόμενης καρδιακής προσβολής. Το να έχει υποστεί κάποιος έμφραγμα αυξάνει ούτως ή άλλως τον κίνδυνο που διατρέχει για ένα ακόμα έμφραγμα, εγκεφαλικό επεισόδιο ή θάνατο. Τα αποτελέσματα της μελέτης δεν έδειξαν διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων στα ποσοστά άλλης καρδιακής προσβολής, πόνου στο στήθος, ανάγκης νέας νοσηλείας, εγκεφαλικού επεισοδίου ή πρώιμου θανάτου.

Παρόλα αυτά όμως υπάρχει και η αντίθετη άποψη. Επιστημονικές ομάδες εξέφρασαν έντονες αντιρρήσεις για το άρθρο της σύνταξης του περιοδικού Annals of Internal Medicine. Υποστηρίζουν ότι είναι πολύ ωραίο σαν όραμα να λέμε, ότι αντί της λήψης συμπληρωμάτων βιταμινών ή ίσως και των άλλων συμπληρωμάτων διατροφής πλούσιων σε αντιοξειδωτικές ουσίες οι σύγχρονοι άνθρωποι πρέπει να επικεντρωθούν στην υγιεινή διατροφή και την άσκηση. Αυτό το «όραμα» όμως αποτυγχάνει να αναγνωρίσει την  «πραγματική ζωή».

Προσωπικά με βρίσκει σύμφωνο  η άποψη του Δρ.Steve Mister, που αναφέρει ότι ενώ δεν υποστηρίζει πως οι πολυβιταμίνες είναι πανάκεια, ελπίζει οι συγγραφείς του συγκεκριμένου άρθρου να συμφωνούν ότι τα συμπληρώματα έχουν το δικό τους ρόλο, ιδιαίτερα αφού όλες οι μελέτες δείχνουν ότι οι καταναλωτές επανειλημμένα αποτυγχάνουν στην υιοθέτηση υγιεινής διατροφής.

ΠηγήMedical News Today (C. Paddock)

Σάββατο, 22 Μαρτίου 2014

Η κατάθλιψη υπεύθυνη για το ... έμφραγμα και την ανακοπή!



dps.kardiologos@gmail.com & 2310 963 286 & 6944 372 956

Η κατάθλιψη εντάσσεται μαζί με το κάπνισμα και τη χοληστερίνη στους παράγοντες κινδύνου που προδιαθέτουν για την εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων

Μια εκτενής ανασκόπηση της επιστημονικής βιβλιογραφίας που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο ιατρικό περιοδικό Circulation, υποδεικνύει ότι η κατάθλιψη θα πρέπει να προστεθεί στη λίστα με τους παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Τα νοσήματα αυτά εκφράζονται δραματικά με το έμφραγμα του μυοκαρδίου, την καρδιακή ανακοπή, το εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο, την πνευμονική εμβολή κ.α.

Οι καταστάσεις ή οι παράγοντες που προδιαθέτουν για την εκδήλωση καρδιαγγειακών νοσημάτων είναι:

α) αυτοί που δεν τροποποιούνται ούτε ιατρικά ούτε με αλλαγές στον τρόπο ζωής 
η αύξηση της ηλικίας μας, το φύλο μας (άνδρας ή γυναίκα) και η κληρονομικότητα

β) οι τροποποιήσιμοι 
οι διαταραχές των λιπιδίων (π.χ. υψηλές τιμές κακής χοληστερόλης LDL ή χαμηλές τιμές καλής χοληστερόλης HDL), ο σακχαρώδης διαβήτης, η αρτηριακή υπέρταση, το κάπνισμα, η παχυσαρκία, η έλλειψη σωματικής άσκησης, οι υψηλές τιμές ουρικού οξέος, το συναισθηματικό στρες κ.α.  

Η συγκεκριμένη σύσταση έγινε από μία ομάδα εργασίας της Καρδιολογικής Εταιρείας της Αμερικής (American Heart Association, AHA). Η ανασκόπηση έδειξε ότι οι περισσότερες μελέτες που υπάρχουν αποκαλύπτουν ότι τα άτομα με κατάθλιψη είναι πιο πιθανό να υποστούν ένα σοβαρό καρδιαγγειακό επεισόδιο ή να πεθάνουν από καρδιαγγειακή νόσο.  

Υποστηρίζοντας, τα δηλωθέντα από το μέλος της ανωτέρω ομάδας εργασίας R. M. Carney «Αυτά τα ευρήματα δε μας ξαφνιάζουν επειδή πολλές μελέτες έχουν ήδη δείξει ότι η κατάθλιψη αυξάνει τη θνησιμότητα. Όμως η τόσο προσεκτική αξιολόγηση που κάναμε, μας κάνει πιο σίγουρους από ποτέ ότι η κατάθλιψη είναι σοβαρός παράγοντας κινδύνου θνησιμότητας για τους ανθρώπους που πάσχουν από καρδιαγγειακά νοσήματα», θα ήθελα να προσθέσω ότι οι θεραπείες που υπάρχουν σήμερα για την κατάθλιψη δε λειτουργούν το ίδιο για όλους. 

Επίσης, θα ήθελα να επισημάνω ότι είναι πιθανό με καλύτερες θεραπείες που θα βελτιώσουν την ποιότητα ζωής του καταθλιπτικού ασθενούς να επιμηκυνθεί η επιβίωση. Αλλά χρειαζόμαστε περισσότερη έρευνα πριν να μπορέσουμε να πούμε με απόλυτη σιγουριά ότι η θεραπεία της κατάθλιψης βελτιώνει την καρδιαγγειακή υγεία. Βέβαια σήμερα ξέρουμε ότι όταν δε θεραπεύεται η κατάθλιψη αυτό έχει σαν γεγονός την εμφάνιση εξαιρετικά αρνητικών αποτελεσμάτων στην υγεία και στην ποιότητα ζωής.

Πηγή: AMERICAN ASSOCIATION FOR THE ADVANCEMENT OF SCIENCE and EurekAlert. ©2014 by AAAS - Depression as a Risk Factor for Poor Prognosis Among Patients With Acute Coronary Syndrome: Systematic Review and Recommendations: A Scientific Statement From the American Heart Association. Circulation, 2014; DOI: 10.1161/CIR.0000000000000019

Δευτέρα, 17 Μαρτίου 2014

Άγχος και άσκηση ...!


dps.kardiologos@gmail.com & 2310 963 286 & 6944 372 956

Η διαχείριση του "άγχους" ή καλύτερα του συναισθηματικού στρες με τη βοήθεια της σωματικής - φυσικής δραστηριότητας 

Πολύ συχνά, αν και γνωρίζουμε τα οφέλη της φυσικής άσκησης, ωστόσο λόγω της συνεχούς πίεσης και του στρες, δυσκολευόμαστε να την εντάξουμε στο καθημερινό μας πρόγραμμα. Έτσι, χάνουμε μια ευκαιρία να ανακουφιστούμε από το στρες, αφού κάθε μορφής σχεδόν φυσική δραστηριότητα, μπορεί να δράσει ως μέσο ανακούφισης από το στρες, λόγω: α) της αύξησης παραγωγής ενδορφινών και β) του ότι μας αποσπά από το στρες της καθημερινής ζωής.

Η φυσική δραστηριότητα ενισχύσει τη γενική υγεία και την αίσθηση ευεξίας, ενώ παράλληλα συμβάλλει σημαντικά στην καταπολέμηση του στρες με τους ακόλουθους τρόπους:

Αυξάνοντας την παραγωγή ενδορφινών. 

Οι ενδορφίνες είναι νευροδιαβιβαστές οι οποίοι σχετίζονται το αίσθημα της ευεξίας. Το αίσθημα αυτό μπορεί να προκληθεί με άσκηση όπως το τρέξιμο, το τένις και την πεζοπορία στη φύση.

«Διαλογισμός» σε κίνηση. 

Μετά από ένα γρήγορο παιχνίδι τένις ή έντονο κολύμπι, συχνά θα διαπιστώσετε ότι έχετε ξεχάσει τις καθημερινές σας ανησυχίες και έχετε συγκεντρωθεί στην κίνηση του σώματός σας. Μόλις αρχίσετε να αποβάλλετε την καθημερινή σας ένταση μέσω της φυσικής δραστηριότητας, θα ανακαλύψετε ότι το να συγκεντρώνεστε στην άσκηση που κάνετε κάθε φορά, καθώς και το αίσθημα ενέργειας και αισιοδοξίας που την ακολουθεί, μπορεί να σας βοηθήσει να παραμείνετε ήρεμοι καθημερινά, σε οτιδήποτε κι αν κάνετε.

Βελτιώνοντας τη διάθεσή μας. 

Η συστηματική φυσική άσκηση μπορεί να βελτιώσει την αυτοπεποίθησή σας και να μειώσει τα συμπτώματα που συνδέονται με το άγχος και την ήπια κατάθλιψη. Επιπλέον, η φυσική δραστηριότητα έχει σημαντικά οφέλη και για τον ύπνο, ο οποίος διαταράσσεται συχνά, όταν αισθανόμαστε στρεσαρισμένοι ή γεμάτοι άγχος και θλίψη. Η καθημερινή άσκηση συμβάλλει στο αίσθημα ανάκτησης του ελέγχου του σώματος και της ζωής μας γενικότερα.


Ένα επιτυχημένο καθημερινό πρόγραμμα φυσικής δραστηριότητας μπορεί να ξεκινήσει με μερικά πολύ απλά βήματα:

Συμβουλευτείτε τον καρδιολόγο που σας παρακολουθεί. Αν έχετε να ασκηθείτε πάρα πολύ καιρό και σας προβληματίζουν θέματα υγείας, είναι καλό πριν ξεκινήσετε να ασκείστε συστηματικά, να επισκεφθείτε τον καρδιολόγο σας και να εξεταστείτε προληπτικά (Πρωτόκολλα προληπτικών εξετάσεων).

Ξεκινήστε με περπάτημα πριν αρχίσετε το τρέξιμο. 
Αναπτύξτε σταδιακά το επίπεδο της φυσικής σας δραστηριότητας. Ο υπερβολικός ενθουσιασμός για ένα καινούριο πρόγραμμα μπορεί να σας οδηγήσει να το παρακάνετε και να καταλήξει ακόμη και σε τραυματισμό. Για τους περισσότερους υγιείς ενήλικες, συστήνεται ήπιας έντασης αεροβική δραστηριότητα (ζωηρό περπάτημα, κολύμπι), για τουλάχιστον 150 λεπτά εβδομαδιαίως, ή εναλλακτικά, έντονη αεροβική δραστηριότητα (όπως το γρήγορο τρέξιμο) για 75 λεπτά την εβδομάδα. Αν δεν έχετε ασκηθεί ξανά ή αν έχετε πολύ καιρό να ασκηθείτε, είναι καλύτερο να ξεκινήσετε με ήπιας έντασης δραστηριότητα και στη συνέχεια να ανεβάσετε την ένταση, καθώς η φυσική σας κατάσταση θα βελτιώνεται.

Κάντε κάτι που σας αρέσει. 
Όπως ειπώθηκε και νωρίτερα, οποιαδήποτε μορφής άσκηση μπορεί να μειώσει τα επίπεδα του στρες που βιώνουμε. Για το λόγο αυτό, είναι σημαντικό να επιλέξουμε έναν τύπο φυσικής δραστηριότητας ο οποίος μας αρέσει. Για παράδειγμα, περπάτημα, ανέβασμα σκαλιών, τζόκινγκ, κηπουρική, ποδηλασία, yoga, tai chi, άρση βαρών και κολύμπι.

Προσαρμόστε το πρόγραμμα στις ανάγκες σας. 
Αν το πρόγραμμά σας είναι πολύ φορτωμένο, μπορεί να μην έχετε τη δυνατότητα να ασκείστε την ίδια ώρα καθημερινά κι έτσι, τη μια ημέρα να επιλέγετε έναν πρωινό περίπατο και την άλλη τρέξιμο το απόγευμα. Αυτό δε θα πρέπει να σας προβληματίζει. Αντίθετα, είναι σημαντικό να προσαρμόσετε το πρόγραμμα στις δυνατότητές σας, ώστε να μην το εγκαταλείψετε εύκολα και σταδιακά να αποτελέσει μια καθημερινή προτεραιότητα.

Συστηματοποιήστε την φυσική δραστηριότητα.
Παρ’ όλο που το πρώτο βήμα είναι να ξεκινήσει κανείς να ασκείται συστηματικά, ωστόσο, είναι σημαντικό να μπορεί να ακολουθεί τη νέα καθημερινή ρουτίνα ή και να βρίσκει τρόπους ανανέωσης ενός κουραστικού προγράμματος άσκησης.

Θέστε έξυπνους στόχους. 
Είναι πολύ βοηθητικό να καταγράψετε τους στόχους σας, οι οποίοι θα πρέπει να είναι ειδικοί, μετρήσιμοι, επιτεύξιμοι, σχετικοί και χρονικά προσδιορισμένοι. Αν ο πρωταρχικός σας στόχος είναι η μείωση του στρες, και η απόκτηση ενέργειας, οι ειδικοί σας στόχοι θα πρέπει να περιλαμβάνουν πχ, τη δέσμευσή σας για περπάτημα μετά το μεσημεριανό φαγητό τρεις φορές την εβδομάδα, ή αν χρειαστεί, το να βρείτε κάποιον να προσέχει τα παιδιά ώστε να μπορέσετε να παρακολουθήσετε μαθήματα κολύμβησης.

Ασκηθείτε παρέα με κάποιον φίλο. 
Το να αισθάνεστε ότι κάποιος σας περιμένει για να ασκηθείτε μαζί πχ, στο γυμναστήριο ή στο πάρκο, αποτελεί ισχυρό κίνητρο. Η φυσική δραστηριότητα με κάποιον φίλο ή συνάδελφο, συμβάλλει σημαντικά στην κινητοποίηση και τη δέσμευση για τήρηση του καθημερινού προγράμματος.

Αλλάξτε την καθημερινότητά σας. 
Αν συνηθίζατε να είστε πολύ ανταγωνιστικός/ή π.χ. στο τρέξιμο, προσπαθήστε να βρείτε μια άλλη μορφή άσκησης, όπως τα μαθήματα pilates ή yoga, που μπορούν να βοηθήσουν να μειώσετε το στρες που βιώνετε. Ένα επιπλέον όφελος που μπορεί να έχετε από αυτά τα είδη άσκησης, είναι η ενδυνάμωση των μυών, ώστε να μπορέσετε να γίνετε ακόμη πιο αποδοτικός/ή στο τρέξιμο, επιτυγχάνοντας παράλληλα και τη μείωση του στρες.

Αυξήστε σταδιακά την άσκηση. 
Ακόμη και η άσκηση που χαρακτηρίζεται από σύντομη χρονική διάρκεια έχει σημαντικά οφέλη για την υγεία. Για παράδειγμα, αν δε μπορείτε να περπατάτε επί 30 συνεχόμενα λεπτά, δοκιμάστε να κάνετε τρεις 10λεπτους περιπάτους. Το πιο σημαντικό, είναι να εντάξετε τη φυσική δραστηριότητα στην καθημερινή σας ρουτίνα.

Να θυμάστε πως, οποιαδήποτε μορφή άσκησης κι αν επιλέξετε, είναι σημαντικό να μην αισθάνεστε ότι η φυσική δραστηριότητα είναι ακόμη ένα πράγμα που πρέπει να κάνετε δηλαδή μια αγγαρεία. Βρείτε κάτι που σας αρέσει -από το τένις, μέχρι έναν περίπατο περισυλλογής από το σπίτι σας μέχρι το πάρκο- και εντάξετε το στην καθημερινή σας ρουτίνα.

Συμπερασματικά, κάθε μορφή άσκησης μπορεί να μας βοηθήσει να χαλαρώσουμε και να αποτελέσει ένα σημαντικό όπλο στην προσπάθειά μας να μειώσουμε το στρες.

Πηγές: neaygeia

Σάββατο, 1 Μαρτίου 2014

Η άθληση είναι για όλους, νέους και γέρους!



(dps.kardiologos@gmail.com & 2310 963286 & 6944 372956)


Επειδή, κάποτε, όλοι μεγαλώνουμε τόσο όσο πρέπει ώστε να μας εντάσσουν στα "περήφανα γηρατειά" ας μάθουμε ότι η σωματική άσκηση, ακόμα κι αν ξεκινήσει σε μεγάλες ηλικίες, βοηθά την υγιή γήρανση.

Δεν είναι ποτέ αργά για να γίνει κάποιος σωματικά δραστήριος κι ακόμη όσοι ξεκινούν σε μεγάλες ηλικίες έχουν σημαντικά  οφέλη στην υγεία τους, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στο British Journal of Sports Medicine.

Όπως έδειξε η μελέτη, ακόμα και τέσσερα χρόνια τακτικής φυσικής δραστηριότητας αυξάνουν κατά εφτά φορές την πιθανότητα υγιούς γήρανσης σε σχέση με την καθιστική ζωή.

Οι ερευνητές εξέτασαν για πάνω από 8 χρόνια, 3.500 άτομα με μέση ηλικία τα 64. Ο σκοπός ήταν να μετρήσουν την επίδραση της φυσικής δραστηριότητας στον κίνδυνο ανάπτυξης χρόνιων ασθενειών, κατάθλιψης, άνοιας, και της πιθανότητας ‘υγιούς γήρανσης’. Το τελευταίο σημαίνει όχι μόνο την απουσία κάποιας ασθένειας, αλλά και την καλή ψυχική υγεία, τη διατήρηση των γνωστικών λειτουργιών και την ικανότητα της διατήρησης κοινωνικών δεσμών και δραστηριοτήτων.

Οι συμμετέχοντες περιέγραψαν τη συχνότητα και την ένταση της καθημερινής τους δραστηριότητας από το 2002 έως το 2011. Σε αυτό το διάστημα, σχεδόν ένας στους 10 έγινε σωματικά δραστήριος και το 70% αυτών παρέμειναν δραστήριοι. Οι υπόλοιποι διατήρησαν την καθιστική ζωή τους ή ξαναγύρισαν σε αυτή. Τα τελευταία χρόνια της μελέτης, τέσσερεις από τους 10 είχαν αναπτύξει χρόνια ασθένεια, σχεδόν ένας στους πέντε είχε κατάθλιψη, τρεις στους 10 είχε κάποιου είδους αναπηρία και ένας στους πέντε κάποια σημαντική γνωστική δυσκολία. Αλλά ένας στους πέντε ήταν υγιής!  Και υπήρξε άμεση σχέση μεταξύ της υγιούς γήρανσης και της φυσικής δραστηριότητας που έκαναν.

Όσοι έκαναν μέτριας ή έντονης έντασης σωματική δραστηριότητα τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα, ήταν τρεις με τέσσερεις  φορές πιο πιθανόν να έχουν υγιή γήρανση, ανεξάρτητα από άλλους παράγοντες στη ζωή τους. Ακόμα και αυτοί που ξεκίνησαν να είναι σωματικά δραστήριοι κατά τη διάρκεια της μελέτης είχαν σημαντικά οφέλη σε σχέση με όσους δεν έκαναν τίποτα. Και αυτοί που διατήρησαν περισσότερο τη φυσική τους δραστηριότητα είχαν εφτά φορές περισσότερες πιθανότητες να έχουν υγιή γήρανση. 

"Αυτή η μελέτη υποστηρίζει τις πρωτοβουλίες δημόσιας υγείας που σχεδιάζονται με στόχο να εμπλέξουν τους μεγαλύτερους ενήλικες, ακόμη και τους ηλικιωμένους, σε δραστηριότητες φυσικής άσκησης" συμπεραίνουν οι συγγραφείς.

Πηγή: BMJ-British Medical Journal (2013, November 25). Regular physical activity in later life boosts likelihood of 'healthy aging' up to sevenfold. ScienceDaily. Retrieved December 1, 2013, from http://www.sciencedaily.com/releases/2013/11/131125185600.htm & neaygeia.gr

Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2014

Με ποιους τρόπους μπορείς να κόψεις το κάπνισμα;


(dps.kardiologos@gmail.com & 2310 963286 & 6944 372956)

Πως διακόπτουμε το κάπνισμα; Με ποιους τρόπους; 

Οι αποτελεσματικές προσεγγίσεις για την διακοπή του καπνίσματος, περιλαμβάνουν:

Α. την παροχή σύντομης συμβουλευτικής παρακίνησης από τους επαγγελματίες υγείας, 
Β. τη χορήγηση υλικού αυτοβοήθειας, 
Γ. τη συνέντευξη παροχής κινήτρων,
Δ. τη γνωσιακή-συμπεριφοριστική παρέμβαση, 
Ε. τη φαρμακοθεραπεία,
ΣΤ. άλλους τρόπους

Α. Ο εξειδικευμένος γιατρός μπορεί να προσωποποιήσει το μήνυμα προς τον καπνιστή δίνοντας έμφαση στα άμεσα οφέλη που συνεπάγεται η διακοπή και υπογραμμίζοντας τους εξατομικευμένους παράγοντες κινδύνου, οι οποίοι σχετίζονται με την κατανάλωση καπνού. 

Η παρέμβαση αυτή από τον ιατρό θεωρείται αποτελεσματική και αυξάνει τα ποσοστά διακοπής καπνίσματος. Στοιχεία από το Ηνωμένο Βασίλειο δείχνουν ότι 1% με 3% των καπνιστών απέχουν από το κάπνισμα για διάστημα τουλάχιστον έξι μηνών μετά την παροχή σε αυτούς συμβουλευτικής παρακίνησης από κάποιον επαγγελματία υγείας.

Β. Φυλλάδια και υλικό αυτοβοήθειας, αποτελούν τα ενημερωτικά δελτία, τα εγχειρίδια, οι βιντεοκασέτες και το ακουστικό υλικό. Η παροχή αυτού του υλικού κρίνεται ενδεδειγμένη, παράλληλα με την φαρμακευτική ή τη συμβουλευτική παρέμβαση. 

Αν και η χρήση των τηλεπικοινωνιών για την παροχή φροντίδας υγείας παραμένει υπό-αναπτυγμένη, έχουν αναφερθεί αποδεκτά,  όχι όμως σημαντικά ποσοστά αποχής από το κάπνισμα ενηλίκων, οι οποίοι δέχονται άμεση βοήθεια και στήριξη μέσω της χρήσης τηλεφωνικών γραμμών.

Γ. Η συνέντευξη παροχής κινήτρων αποτελεί ένα τύπο συμβουλευτικής παρέμβασης, ώστε οι καπνιστές να αξιολογήσουν την ετοιμότητά τους και να διευκολυνθούν στην ανάληψη δράσης τόσο για τη διακοπή του καπνίσματος, όσο και για την πρόληψη της υποτροπής. 

Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της διερεύνησης των αμφιθυμικών συναισθημάτων, μέσω της αξιολόγησης των θετικών και αρνητικών σημείων που συνεπάγεται η διακοπή και μέσω της διερεύνησης των προσωπικών εμποδίων που μπορεί να συναντήσει το άτομο στην προσπάθεια του για την τροποποίηση της καπνιστικής συμπεριφοράς. 

Αποτελεί κλινική στρατηγική, η οποία στοχεύει στην ενίσχυση των κινήτρων του καπνιστή και μπορεί να αποδειχθεί αποτελεσματικό σε κάθε φάση της θεραπείας της εξάρτησης. Σε διάστημα 12 μηνών από την ολοκλήρωση παρέμβασης με συνέντευξη παροχής κινήτρων, οι μισοί περίπου από τους καπνιστές κάνουν τουλάχιστον μία προσπάθεια διακοπής.

Δ. Η γνωσιακή-συμπεριφοριστική θεραπεία επικεντρώνεται στον εντοπισμό και την τροποποίηση τόσο των πεποιθήσεων που αφορούν την επίδραση του καπνίσματος και την αντίληψή του ως εξάρτηση, όσο και αυτών που αφορούν τις μη ρεαλιστικές προσδοκίες για τα καταστροφικά αποτελέσματα που θα επιφέρει η αποστέρηση και η αποχή από το τσιγάρο. Οι αντιλήψεις απέναντι στο κάπνισμα και στη διακοπή του εξετάζονται διεξοδικά με τη βοήθεια γνωσιακών τεχνικών, με στόχο την τροποποίησή τους και την αντικατάστασή τους από ρεαλιστικές πεποιθήσεις. 

Βάση για τις συμπεριφοριστικές τεχνικές διακοπής του καπνίσματος, στόχος των οποίων είναι οι καπνιστές να μάθουν ξανά να κατευθύνουν τη συμπεριφορά τους, αποτελούν οι δύο βασικές προϋποθέσεις που συμβάλουν στη διατήρηση της συμπεριφοράς του καπνίσματος. 

Πρόκειται για την αυτοματοποίηση του καπνίσματος σε συγκεκριμένες καταστάσεις καθώς και για τα βραχυπρόθεσμα πλεονεκτήματα τα οποία προσφέρει το κάπνισμα. Σημαντικό είναι το κομμάτι της πρόληψης υποτροπής, το οποίο περιλαμβάνει την εκπαίδευση των καπνιστών στην αναγνώριση, την αποφυγή ή την αντιμετώπιση καταστάσεων υψηλού κινδύνου για υποτροπή.

Η γνωσιακή-συμπεριφοριστική θεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε ποσοστά διακοπής του καπνίσματος που κυμαίνονται από 36,4% έως και 45,5%. Τα δεδομένα κόστους-οφέλους καταδεικνύουν πως η εφαρμογή της τόσο σε ατομικές, όσο και ομαδικές συνεδρίες, αποτελούν μια από τις πιο αποτελεσματικές παρεμβάσεις για την επιτυχή διακοπή του καπνίσματος.

Ε. Οι Φαρμακευτικές Mέθοδοι

Θεραπεία Υποκατάστασης με Νικοτίνη

Αποτελεί την πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη μορφή φαρμακευτικής προσέγγισης για τη θεραπεία της εξάρτησης από τον καπνό. Η φαρμακευτική αγωγή με νικοτίνη βελτιώνει την προσπάθεια διακοπής του καπνίσματος μέσα από έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους μηχανισμούς: 1) Μειώνει τα συμπτώματα που συνοδεύουν την αποχή από το κάπνισμα 2) Μειώνει την έντονη επιθυμία για τσιγάρο 3) Μπορεί να λειτουργήσει ως ανασταλτικός παράγοντας της ψυχολογικής εξάρτησης που δημιουργείται μέσω της τελετουργίας του ανάμματος του τσιγάρου 4) Αποτελεί έναν τρόπο αντιμετώπισης της επιθυμίας σε περιόδους όπου το άτομο μπορεί να αισθανθεί έντονη επιθυμία για τσιγάρο.

Υπάρχουν έξι ενδεδειγμένες διαθέσιμες μορφές θεραπείας υποκατάστασης με νικοτίνη: το αυτοκόλλητο, η τσίχλα, η ρινική και η εισπνεύσιμη μορφή χορήγησης, η υπογλώσσια μορφή και οι παστίλιες. Οι διαφορές στην ταχύτητα και στην αποτελεσματικότητα της δράσης της νικοτίνης στον οργανισμό, μέσα από τις διαφορετικές αυτές διαθέσιμες μορφές χορήγησης, επιτρέπουν στον ασθενή να επιλέγει τη μορφή θεραπείας που είναι πιο κατάλληλη για τις ανάγκες και τις προτιμήσεις του.

- Τα αυτοκόλλητα νικοτίνης: Τα αυτοκόλλητα νικοτίνης κυκλοφορούν σε δόσεις των 5, 10 και 15mg. Είναι επιθέματα, τα οποία ο καπνιστής κολλά σε κάποιο άτριχο σημείο του δέρματος, συνήθως στο μπράτσο. Κάθε μέρα, ένα καινούριο αυτοκόλλητο θα πρέπει να τοποθετείται σε διαφορετικό σημείο του σώματος, ώστε να μην ερεθιστεί το δέρμα. Η δόση εκκίνησης είναι συνήθως στα 15 mg και βαθμιαία μειώνεται στα 10 mg και μετά στα 5 mg. Καλό είναι, τα αυτοκόλλητα νικοτίνης να μην χρησιμοποιούνται για περισσότερο από οκτώ εβδομάδες. Είναι απαραίτητο όμως να συμβουλευτείτε το γιατρό σας για την απαραίτητη δόση και τη διάρκεια της αγωγής (το κόστος είναι περίπου 14 ευρώ για μια συσκευασία με 7 αυτοκόλλητα των 15 mg, 13 ευρώ για μια συσκευασία με 7 αυτοκόλλητα των 10mg και 12 ευρώ για μια συσκευασία με 7 αυτοκόλλητα των 5mg).

- Οι τσίχλες νικοτίνης: Οι τσίχλες κυκλοφορούν σε δόσεις των  2mg και των 4mg. Η επιλογή εξαρτάται από τον βαθμό της εξάρτησής του καπνιστή. Συνήθως, η τσίχλα θα πρέπει να λαμβάνεται για ένα-δύο μήνες και μέσα στον επόμενο μήνα να μειώνεται η χρήση της. Ο καπνιστής μασά την τσίχλα και μόλις αισθανθεί ένα κάψιμο στη γλώσσα, την τοποθετεί ανάμεσα στα δόντια και στα ούλα. Η ίδια διαδικασία επαναλαμβάνεται, μόλις ο καπνιστής αισθανθεί ξανά την επιθυμία για τσιγάρο. Μια τσίχλα απελευθερώνει νικοτίνη για περίπου 30’. Η δοσολογία αφορά τη χρήση μιας τσίχλας κάθε δύο ώρες (το κόστος για μια συσκευασία με 30 τεμάχια είναι περίπου 4 ευρώ).

- Το ρινικό σπρέι νικοτίνης:  Το ρινικό σπρέι νικοτίνης απελευθερώνει γρήγορα νικοτίνη στον βλεννογόνο της μύτης. Η χρήση του περιλαμβάνει μια-δύο εισπνοές κάθε ώρα. Χρησιμοποιείται το λιγότερο οκτώ φορές την ημέρα και όχι περισσότερο από σαράντα φορές και για διάστημα όχι μεγαλύτερο των οκτώ εβδομάδων.

- Η εισπνεύσιμη μορφή νικοτίνης (πίπα νικοτίνης). Η πίπα νικοτίνης είναι ένας κύλινδρος που μοιάζει με τσιγάρο και απελευθερώνει νικοτίνη σε μεγάλη δόση. Η πίπα νικοτίνης φαίνεται ελκυστική, γιατί χρησιμοποιώντας την, ο καπνιστής μιμείται την κίνηση του καπνίσματος. Ο καπνιστής αντικαθιστά το τσιγάρο με την πίπα νικοτίνης. Κατόπιν, εφόσον έχει αποσυνδεθεί η συνήθεια του καπνίσματος με το τσιγάρο, είναι πιο εύκολο για τον καπνιστή να διακόψει τη χρήση της πίπας. Καλό είναι η πίπα νικοτίνης να χρησιμοποιείται κάθε φορά που αισθάνεται ο καπνιστής την επιθυμία για τσιγάρο. Ως προς τη δοσολογία, δεν πρέπει να ξεπερνιούνται οι δεκαέξι δόσεις νικοτίνης την ημέρα και οι δώδεκα εβδομάδες χρήσης. Η πίπα απελευθερώνει ισχυρή δόση νικοτίνης, γι’ αυτό και πρέπει να λαμβάνεται σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού (το κόστος για μια συσκευασία με 42 ανταλλακτικά είναι περίπου 19 ευρώ).

Η θεραπεία υποκατάστασης με νικοτίνη, σε όλες τις μορφές της, είναι γενικώς καλά ανεκτή από τον οργανισμό. Οι πιο κοινές παρενέργειες από τη χρήση της είναι οι τοπικές  αντιδράσεις, ιδιαιτέρως ο ερεθισμός του δέρματος από τη χρήση του αυτοκόλλητου και η ρινική ενόχληση από τη χρήση του σπρέι, οι οποίες συνήθως δεν απαιτούν διακοπή της θεραπείας. Οι διαταραχές του ύπνου, οι οποίες αποτελούν και σύμπτωμα της αποχής από τον καπνό, αναφέρονται επίσης και στην θεραπεία υποκατάστασης με χρήση αυτοκόλλητων νικοτίνης.

Τα ποσοστά διακοπής καπνίσματος αυξάνουν όταν τα προϊόντα της θεραπείας υποκατάστασης με νικοτίνη χρησιμοποιούνται παράλληλα με άλλες παρεμβάσεις. Η χρήση των προϊόντων υποκατάστασης με νικοτίνη θα πρέπει να απευθύνεται κυρίως σε καπνιστές, οι οποίοι είναι κινητοποιημένοι να επιτύχουν τη διακοπή και έχουν ισχυρή εξάρτηση από την νικοτίνη.

Η θεραπεία υποκατάστασης με νικοτίνη αυξάνει τις πιθανότητες αποχής από το κάπνισμα 1,5-1,7 φορές, ενώ τα ποσοστά διακοπής κυμαίνονται στο 26%-31%.


Βουπροπιόνη (zyban)

Η βουπροπιόνη είναι ένα ήπιο αντικαταθλιπτικό και αρχικά αξιοποιήθηκε ως τέτοιο. Στην πορεία των ερευνών όμως διαπιστώθηκε ότι προκαλεί απέχθεια από το τσιγάρο. Θεωρείται ότι δρα στο κέντρο της απόλαυσης του τσιγάρου στον εγκέφαλο. Πρέπει να χορηγείται υπό ιατρική παρακολούθηση  και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (7-19 εβδομάδες).

Υπάρχουν τουλάχιστον δύο λόγοι για τους οποίους η χορήγηση αντικαταθλιπτικών μπορεί να ωφελήσει κατά την προσπάθεια διακοπής του καπνίσματος: α) η καταθλιπτική συμπτωματολογία μπορεί να είναι ένα σύμπτωμα της αποχής από τη νικοτίνη και η διακοπή του καπνίσματος πολύ συχνά έχει ως συνέπεια την εμφάνιση κατάθλιψης β) η νικοτίνη μπορεί να έχει κάποιες αντικαταθλιπτικές ιδιότητες, οι οποίες συντηρούν τη συνέχιση του καπνίσματος. Η χορήγηση αντικαταθλιπτικών μπορεί λοιπόν να αντικαταστήσει την επίδραση αυτή από την νικοτίνη. Η χορήγηση βουπροπιόνης βελτιώνει σε σημαντικό βαθμό τα συμπτώματα που εμφανίζονται εξ’ αιτίας της αποχής από το κάπνισμα .Μπορεί επίσης να δράσει ως ανταγωνιστής στον υποδοχέα νικοτίνης μειώνοντας την ανθεκτική δυνητική ενέργειά της.

Η χορήγηση βουπροπιόνης ξεκινά μια με δύο εβδομάδες πριν την ημερομηνία διακοπής, σε δοσολογία τουλάχιστον 150mg για τις τρεις πρώτες ημέρες και 150mg δύο φορές ημερησίως για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα της θεραπείας. H χρήση και η αποτελεσματικότητά της συνίσταται και για την πρόληψη υποτροπής, όταν  η διακοπή καπνίσματος έχει ήδη επιτευχθεί (το κόστος για ένα κουτί με 60 χάπια ανέρχεται περίπου στα 76 ευρώ).

Οι σημαντικότερες παρενέργειες της χορήγησης βουπροπιόνης είναι οι κεφαλαλγίες, η αϋπνία, η ζάλη, η υπέρταση, οι επιληπτικές κρίσεις, η ξηροστομία και τα γαστρεντερικά συμπτώματα.Η βουπροπιόνη δεν μπορεί να λαμβάνεται ανεμπόδιστα από καπνιστές που ακολουθούν ήδη αγωγή για καρδιολογικό ή διαβητολογικό πρόβλημα υγείας. Η λήψη της συνδυάζεται με την ψυχολογική στήριξη του καπνιστή, πιθανώς και με τα υποκατάστατα νικοτίνης.

Θεραπεία διάρκειας επτά εβδομάδων, σε συνδυασμό ή όχι με υποκατάστατα νικοτίνης οδηγεί σε ποσοστά διακοπής από 44-68%, διπλάσια περίπου σε σχέση με τα ποσοστά διακοπής χωρίς φαρμακευτική βοήθεια.

Βαρενικλίνη (champix)

Η βαρενικλίνη (varenicline) αποτελεί ένα νέο φαρμακευτικό σκεύασμα το οποίο προορίζεται ειδικά για την θεραπεία διακοπής του καπνίσματος. Η βαρενικλίνη δεν είναι αντικαταθλιπτικό, όπως η βουπροπιόνη και δρα στους υποδοχείς της νικοτίνης στο κεντρικό νευρικό σύστημα.  Η βαρενικλίνη έχει την ιδιότητα να ανακουφίζει από την έντονη επιθυμία για νικοτίνη και από τα στερητικά συμπτώματα. Παράλληλα λειτουργεί ως ανασταλτικός παράγοντας της ψυχολογικής εξάρτησης από τη νικοτίνη που δημιουργείται μέσω της τελετουργίας του ανάμματος του τσιγάρου.

Απαραίτητη προϋπόθεση πριν την έναρξη της λήψης βαρενικλίνης είναι ο καθορισμός της ημερομηνίας διακοπής. Η χορήγηση ξεκινά αφού πρώτα το άτομο έχει αποφασίσει μια ημερομηνία διακοπής μέσα στην δεύτερη εβδομάδα της θεραπείας (μεταξύ της ημέρας 8 και της ημέρας 14). Η θεραπεία έχει διάρκεια 12 εβδομάδων. Από την 1η έως της 3η ημέρα χορηγείται 1 δισκίο 0,5mg ημερησίως, ενώ από την 4η έως την 7η ημέρα χορηγείται 1 δισκίο 0,5mg 2 φορές ημερησίως. Από την 8η έως την 14η ημέρα χορηγείται 1 δισκίο 1mg δύο φορές ημερησίως. Η δοσολογία παραμένει σταθερή από την 3η έως την 12η εβδομάδα της θεραπείας. Εφόσον το άτομο έχει πραγματοποιήσει διακοπή, ο γιατρός μπορεί να προτείνει τη συνέχιση της θεραπείας για 12 ακόμη εβδομάδες σε δοσολογία 1mg δύο φορές ημερησίως. Ο κίνδυνος υποτροπής είναι αυξημένος την περίοδο αμέσως μετά το τέλος της θεραπείας. Ο γιατρός μπορεί να αποφασίσει τη σταδιακή μείωση  της δόσης κατά το τέλος της θεραπείας.

Η βαρενικλίνη εκτιμάται ότι έχει ήπιες ανεπιθύμητες ενέργειες που βαθμιαία υποχωρούν μέσα στο πρώτο δεκαήμερο της λήψης της.  Η βαρενικλίνη έχει αξιολογηθεί ως ασφαλής και καλά ανεκτή από τον οργανισμό, ενώ ως πιθανές παρενέργειες του φαρμακευτικού αυτού σκευάσματος αναφέρονται η ναυτία, οι κεφαλαλγίες, η δυσκοιλιότητα και η βίωση άσχημων ονείρων κατά την διάρκεια της νύχτας. Σε περίπτωση που εμφανισθούν ανεπιθύμητες ενέργειες που το άτομο δεν μπορεί να ανεχθεί ο γιατρός μπορεί να αποφασίσει τη μείωση της δόσης προσωρινά ή μόνιμα σε 0,5mg 2 φορές ημερησίως (τo κόστος της θεραπείας για τις 2 πρώτες εβδομάδες είναι περίπου 48 ευρώ και το κουτί για κάθε 2 από τις επόμενες εβδομάδες κοστίζει περίπου 52 ευρώ).

Προγράμματα χορήγησης βαρενικλίνης για διάστημα 12 εβδομάδων φαίνεται να οδηγούν σε ποσοστά διακοπής περίπου 44%.

Προκειμένου να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητα της βαρενικλίνης πραγματοποιήθηκε σε δύο μελέτες συγκριτική αξιολόγηση της χορήγησης του φαρμακευτικού αυτού σκευάσματος με τη χορήγηση βουπροπιόνης και με τη χορήγηση εικονικής φαρμακευτικής θεραπείας. Έπειτα από την χορήγηση βαρενικλίνης για διάστημα 12 εβδομάδων και έπειτα από διεξαγωγή βιοχημικού ελέγχου αξιολογήθηκε η αποχή από την κατανάλωση καπνού για διάστημα τουλάχιστον τεσσάρων εβδομάδων. Στην πρώτη μελέτη διαπιστώθηκε αποχή στο 44,4% των ατόμων στα οποία χορηγήθηκε βαρενικλίνη έναντι του 29,5% των ατόμων στα οποία χορηγήθηκε βουπροπιόνη και του 17,7% των ατόμων στα οποία χορηγήθηκε εικονική φαρμακευτική θεραπεία. Η δεύτερη μελέτη κατέδειξε σχεδόν πανομοιότυπα ποσοστά αποχής τα οποία ανέρχονταν σε 44%, 30% και 17,7% για τις τρεις συνθήκες αντίστοιχα (Tonstad, Hays, Jorenby et al., 2005). 

Τα φαρμακευτικά σκευάσματα που προορίζονται για τη διακοπή του καπνίσματος  δεν καλύπτονται από τα ασφαλιστικά ταμεία. Το κόστος επιβαρύνει τον καταναλωτή.

ΣΤ. Εναλλακτικές μέθοδοι όπως: βελονισμός, ύπνωση, μέθοδοι που χρησιμοποιούν ενεργειακά πεδία. Οι μέθοδοι αυτές ονομάζονται θεραπείες υποβολής, επειδή η δράση τους οφείλεται κυρίως στην επίδραση του θεραπευτή, η οποία παίρνει τη μορφή υποβολής. Η αποτελεσματικότητά τους δεν έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά.

Η χρήση και η αποτελεσματικότητα του ηλεκτρονικού τσιγάρου το οποίο δεν περιέχει τις βλαβερές ουσίες του καπνού, δεν έχει μελετηθεί επαρκώς, καθώς αποτελεί νέο προϊόν στην αγορά. Γενικά, δεν αποτελεί αποτελεσματικό μέσο καταπολέμησης της ψυχολογικής εξάρτησης από το τσιγάρο καθώς συντηρεί την τελετουργία του ανάμματός του (το κόστος της συσκευασίας που περιέχει 2 τσιγάρα - επαναφορτιζόμενα είναι περίπου 120 ευρώ).

Πηγές: http://www.nicorette.gr/el-GR/Home/Quitting-For-Good/Budget-Calculator.aspx  & neaygeia.gr

Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου 2014

Για να μην αρρωστήσει ποτέ η καρδιά μας ...!


(dps.kardiologos@gmail.com & 2310 963286 & 6944 372956)


Οι καρδιαγγειακές παθήσεις είναι ένας γενικός όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει ασθένειες των αρτηριών, που είναι ενδεχομένως μοιραίες, αλλά είναι επίσης θεραπεύσιμες και ενδεχομένως αποτρέψιμες. Οι καρδιαγγειακές παθήσεις είναι πρώτιστα αποτέλεσμα του τρόπου ζωής και για αυτόν τον λόγο επιβάλλεται αφενός η συνειδητοποίηση του κινδύνου εμφάνισης τους και αφετέρου η λήψη μέτρων αποφυγής τους.

Οι καρδιαγγειακές παθήσεις εμφανίζονται συχνότερα με την εκδήλωση της στεφανιαίας νόσου, εγκεφαλικού επεισοδίου και περιφερικής αγγειοπάθειας

Τα επιδημιολογικά δεδομένα στην Ευρώπη αναφέρουν 4 εκατομμύρια θανάτους από καρδιαγγειακά νοσήματα, εκ των οποίων πάνω από 1.500.000 είναι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο αριθμός αυτός ισοδυναμεί σχεδόν με το ήμισυ όλων των θανάτων στα κράτη της Ευρώπης (48%) και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (41%). 

Στην Ελλάδα εκτιμήθηκε ότι οι αντίστοιχοι θάνατοι είναι 110 ανά 100.000 άτομα και ως προς το φύλο, οι άνδρες φαίνονται πιο ευάλωτοι σε αυτήν.

Μέτρα πρόληψης

Διακοπή καπνίσματος. Το κάπνισμα υπερδιπλασιάζει τις πιθανότητες για εκδήλωση της στεφανιαίας νόσου και καθιστά τους καπνιστές 6 φορές πιο επιρρεπείς στα εμφράγματα του μυοκαρδίου.

Σωστή διατροφή με λίγα λιπαρά, κυρίως αποφυγή κοσρεσμένων λιπαρών (κόκκινα κρέατα). Όσο αυξάνεται άνω του φυσιολογικού η χοληστερίνη στο αίμα, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης στεφανιαίας νόσου. Το πρώτο βήμα για τον έλεγχο της χοληστερίνης είναι η κατανάλωση τροφίμων χαμηλών λιπαρών.

Έλεγχος αρτηριακής πίεσης. Όπως και με την χοληστερίνη, όσο υψηλότερη είναι η αρτηριακή πίεση τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες εκδήλωσης της στεφανιαίας νόσου. 

Τακτική άσκηση. Μειώνει τον κίνδυνο για έμφραγμα του μυοκαρδίου από 33–50%.  

Ελάττωση στρες με ασκήσεις χαλάρωσης και αποφυγή στρεσογόνων παραγόντων.

Έλεγχος βάρους. Η παχυσαρκία εκτός από σωρεία άλλων προβλημάτων, σας καθιστά ευάλωτο απέναντι και στην στεφανιαία νόσο.

Έλεγχος για διαβήτη.

Λήψη ασπιρίνης. Υπάρχουν ενδείξεις ότι η κατάποση μιας ασπιρίνης μέρα παρά μέρα σε άτομα άνω των 50 ετών μειώνει τις πιθανότητες ανάπτυξης στεφανιαίας νόσου. Επειδή όμως μπορεί να σημειωθούν και παρενέργειες, καλό είναι, αυτή η απόφαση, να ληφθεί μαζί με τον γιατρό σας.

Μείωση κατανάλωσης αλκοόλ. Το παράδοξο με την κατανάλωση αλκοόλ είναι πως ενώ η μέτρια κατανάλωση μειώνει τις πιθανότητες καρδιακών παθήσεων, εν τούτοις η καθημερινή κατανάλωση παραπάνω από 2 ποτά συντελεί στην αύξηση του κινδύνου του μαστού για γυναίκες.

Έλεγχος επιπέδων τριγλυκεριδίων. Επιτυγχάνεται με εξέταση αίματος.

Αποφυγή λοιμώξεων. Έχει παρατηρηθεί ότι ο ιός που ευθύνεται για την πνευμονία, Chlamydia pneumoniae, μπορεί να προκαλέσει λοίμωξη της επένδυσης των αρτηριών.

Πηγή: Harvard Medical School - http://www.incardiology.gr/pathiseis_stefaniaia/index.htm -http://www.discoveryarticles.com/el/articles/149289/1/Heart-Disease-and-Associated-Problems/Page1.html & neaygeia.gr.


Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2014

Ο ρόλος της πρόληψης στην υγεία και στη μακροζωία


Δρ Δημήτρης Ζ. Ψυρρόπουλος

(dps.kardiologos@gmail.com & 2310 963286 & 6944 372956)

Η Πρόληψη σώζει ζωές και η πρόληψη εξαρτάται κυρίως από εμάς τους ίδιους.  Αν μάθουμε να ζούμε υγιεινά, δηλαδή σε αντιστοιχία με τις ανάγκες του οργανισμού μας και σε αρμονία με το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον που μας περιβάλλει, διαφυλάττουμε την καλή μας υγεία και αυξάνουμε τη διάρκεια της ζωής μας.

'Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η υγεία μας εξαρτάται κατά 50% από τη συμπεριφορά μας, κατά 20% από το περιβάλλον, κατά 20% από την κληρονομικότητα και μόνο κατά 10% από τις παρεχόμενες ιατρικές υπηρεσίες.  Αρκεί να αναλογιστούμε ότι τα καρδιαγγειακά νοσήματα, που ευθύνονται για το 50% των θανάτων στην χώρα μας και οι καρκίνοι που ευθύνονται περίπου για το 23%, μπορούν να προληφθούν σε μεγάλο βαθμό, τροποποιώντας κάποιες καθημερινές συνήθειες που τα προκαλούν, κυρίως το κάπνισμα, την κακή διατροφή, το συναισθηματικό στρες, την έλλειψη φυσικής άσκησης, τη συσσώρευση ελεύθερων ριζών οξυγόνου - οξειδωτικό στρες και προβαίνοντας στην έγκαιρη διάγνωσή τους με τη διενέργεια των ενδεδειγμένων διαγνωστικών εξετάσεων τη σωστή στιγμή.

Επιπλέον, στην Ελλάδα, η έννοια της πρόληψης έχει ταυτιστεί στη συνείδηση των περισσοτέρων με τις ετήσιες διαγνωστικές εξετάσεις, το γνωστό check-up.  Ο διαγνωστικός έλεγχος (είναι μεν χρήσιμος, κυρίως δε όταν γίνεται προγραμματισμένα και σύμφωνα με το προφίλ υγείας του κάθε ατόμου, αποτελεί όμως μόνο το ένα κομμάτι της πρόληψης, τη δευτερογενή πρόληψη.  

Η πρωτογενής πρόληψη, που αφορά την καταπολέμηση και αποφυγή των κινδύνων που απειλούν την υγεία μας, αν και πιο σημαντική, συνήθως παραγνωρίζεται και σπανίως εφαρμόζεται.

Βέβαια, η υιοθέτηση υγιών στάσεων και συμπεριφορών, πολλές φορές δεν είναι εύκολη υπόθεση. Απαιτεί συστηματική προσπάθεια από όλη την ιατρική κοινότητα στα πλαίσια δραστηριοτήτων (οργανωμένα προγράμματα παρέμβασης και συμβουλευτικής υποστήριξης) που εντάσσονται στην Αγωγή Υγείας και αφορούν την καταπολέμηση των ανθυγιεινών συμπεριφορών και την υιοθέτηση συνηθειών που προστατεύουν και προάγουν την υγεία. 

Σε ότι αφορά τη δευτερογενή πρόληψη, η έγκαιρη διάγνωση, με τη διενέργεια ειδικών διαγνωστικών εξετάσεων (σύμφωνα με ειδικά πρωτόκολλα που αντιστοιχούν σε φύλο και ηλικιακές ομάδες π.χ. γυναίκες 35-39 ετών) για τη διαπίστωση της νόσου πριν εμφανιστούν κλινικά συμπτώματα, παρέχει τη δυνατότητα για άμεση και αποτελεσματική θεραπεία ορισμένων συχνών μορφών καρκίνου, όπως του τραχήλου της μήτρας και του μαστού στις γυναίκες, του προστάτη στους άνδρες, του παχέος εντέρου και στα δύο φύλα.  

Επίσης, επιτυγχάνεται η καλύτερη αντιμετώπιση χρόνιων νοσημάτων, όπως είναι η υπέρταση, η υπερχοληστερολαιμία, η παχυσαρκία και ο σακχαρώδης διαβήτης, που αποτελούν ταυτόχρονα και σημαντικούς παράγοντες κινδύνου για την πρόκληση των καρδιαγγειακών νοσημάτων.

Πηγές: neaygeia

Κυριακή, 26 Ιανουαρίου 2014

Καρδιά, θυρεοειδής αδένας και μεταβολισμός



Δρ Δημήτρης Ζ. Ψυρρόπουλος(dps.kardiologos@gmail.com & 2310 963286 & 6944 372956)

Θυρεοειδής, o ρυθμιστής του μεταβολισμού

Ένας στους δύο από εμάς είναι πιθανό να έχει κάποιο πρόβλημα με το θυρεοειδή του. Όζοι θερμοί ή ψυχροί, υποθυρεοειδισμός, υπερθυρεοειδισμός, θυρεοειδίτιδα Hashimoto και βρογχοκήλη (διόγκωση του θυρεοειδούς) είναι τα πιο συχνά προβλήματα. 

Ποιος είναι ο λόγος που παρατηρείται ραγδαία αύξηση των νοσημάτων που σχετίζονται με αυτόν το σημαντικό για την υγεία μας αδένα;

Ο θυρεοειδής είναι ο αδένας που ρυθμίζει ανά πάσα στιγμή το μεταβολισμό μας. Αυξάνει ή μειώνει το μεταβολισμό ανάλογα με τις συνθήκες (κρύο, ζέστη), τις ανάγκες (ξεκούραση, άσκηση) αλλά και την συναισθηματική κατάσταση (θυμός,  φόβος, χαρά). 

Βρίσκεται στο λαιμό μας και ονομάζεται έτσι γιατί έχει το σχήμα θυρεού (ασπίδα, οικόσημο) και παράγει δύο βασικές ορμόνες: την Τ4 (Θυροξίνη) και την Τ3 (Τριιωδοθυρονίνη). Οι αριθμοί 3 και 4 αναφέρονται στο πόσα άτομα ιωδίου περιέχονται στην κάθε ορμόνη. Από τις δύο ορμόνες, η δραστική είναι η Τ3 και επηρεάζει σχεδόν οποιαδήποτε φυσιολογική μεταβολική διαδικασία μέσα στο σώμα,  όπως την ανάπτυξη, τη θερμοκρασία του σώματος, την καρδιακή συχνότητα, την αποθήκευση και την καύση του λίπους, τα επίπεδα της χοληστερίνης (που άμεσα αφορούν τη λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος), την έμμηνο ρύση, την αιμοποίηση, την ανάπτυξη των τριχών, και πολλές άλλες. Ο θυρεοειδής παράγει Τ4 όπου στη συνέχεια μετατρέπεται σε Τ3 ανάλογα με τις συνθήκες και τις ανάγκες των κυττάρων μας. Πρόκειται για έναν ευαίσθητο και ακριβή μηχανισμό ρύθμισης που βοηθάει άμεσα το σώμα μας να προσαρμοστεί και να ανταποκριθεί σε αυτό που συμβαίνει άμεσα.

Πόση Τ3 και Τ4 εκκρίνει ο θυρεοειδής;

Οι εντολές για το πόση Τ3 και Τ4 θα εκκρίνει ο θυρεοειδής έρχονται από την υπόφυση μέσω της TSH (Thyroid Stimulating Hormone). Όταν ο οργανισμός χρειάζεται μεγαλύτερη ποσότητα από τις θυρεοειδικές ορμόνες, αυξάνεται η έκκριση της TSH.

Όσο μικρότερες ποσότητες Τ3 και Τ4 κυκλοφορούν στο αίμα μας τόσο αυξάνονται τα επίπεδα της TSH, ώστε να πιέσουν το θυρεοειδή να απελευθερώσει περισσότερη Τ3 και Τ4, ανάλογα με τις ανάγκες. Υψηλές τιμές TSH υποδηλώνουν υπο-θυρεοειδισμό (ο θυρεοειδής υπολειτουργεί και χρειάζεται να δεχτεί μεγαλύτερη πίεση για να αντεπεξέλθει), ενώ πολύ χαμηλές τιμές συνδέονται με υπερ-θυρεοειδισμό.

Γιατί νοσεί ο θυρεοειδής;

Όπως είδαμε παραπάνω ο συγκεκριμένος αδένας προσπαθεί να ρυθμίσει τον μεταβολισμό και κυρίως την ταχύτητα που γίνονται οι μεταβολικές διεργασίες. Η απόκλιση όμως από τον φυσικό τρόπο ζωής και διατροφής είναι οι βασικοί παράγοντες στην εμφάνιση των νοσημάτων του θυρεοειδούς σε βιοχημικό και συναισθηματικό επίπεδο.

Τοξίνες και βαρέα μέταλλα, τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D και σεληνίου, η έλλειψη ιωδίου αλλά και η επιβάρυνση του οργανισμού με βρώμιο και χλώριο εμποδίζουν τη φυσιολογική παραγωγή Τ3 και Τ4.

Το βρώμιο για παράδειγμα, όπως και το χλώριο, ανήκει στην ίδια οικογένεια μεταλλικών στοιχείων (αλογόνα) με το ιώδιο που χρειάζεται ο θυρεοειδής και χρησιμοποιείται ευρέως στην παρασκευή αρτοποιημάτων. Το βρώμιο καταλαμβάνει τους υποδοχείς που θα έπρεπε να συνδεθούν με το ιώδιο και μειώνει τα επίπεδα διαθέσιμου ιωδίου στον θυρεοειδή. Αυξημένα επίπεδα βρωμίου και αντίστοιχα χαμηλά επίπεδα ιωδίου έχουν βρεθεί σε ασθενείς που πάσχουν από βρογχοκήλη. Γνωρίζουμε επίσης ότι αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης αλλά και χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D συμβάλουν στην εμφάνιση υποθυρεοειδισμού και αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας.

Στρες και Θυρεοειδής

Ο θυρεοειδής είναι ένα από τα πιο ευαίσθητα όργανα στο στρες. Υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί λόγοι που “ζορίζουν”, προκαλούν δηλαδή στρες στο σώμα μας. Το μεταβολικό στρες (οξειδωτικό στρες, ελεύθερες ρίζες οξυγόνου, αντιοξειδωτκά) είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας. Σε συνθήκες μεταβολικού στρες ο οργανισμός ζορίζεται λόγω της έλλειψης βασικών μικροθρεπτικών συστατικών. Η απόδοση του κάθε κυττάρου στο σώμα μας, όσον αφορά στην παραγωγή ενέργειας, μειώνεται και αυξάνεται εναλλακτικά η έκκριση ορμονών του στρες για να καλύψουν το ενεργειακό έλλειμμα. Μια από αυτές είναι και η Τ3. Όσο χαμηλότερη είναι η απόδοση του μεταβολισμού μας τόσο μεγαλύτερη είναι η ανάγκη παρέμβασης από πλευράς του θυρεοειδούς.


Η μακροχρόνια ανάγκη παρέμβασης και υπερλειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα οδηγεί σε αλλοίωση τόσο της λειτουργίας όσο και της δομής του. Υπό τη συνεχή πίεση της TSH, αρχικά παρατηρείται μια διάχυτη αλλαγή στο παρέγχυμα (ιστός) του θυρεοειδή αδένα που σταδιακά οδηγεί στη δημιουργία όζων (μικρά εξογκώματα). Η αλλοίωση της μορφολογίας των κυττάρων φτάνει κάποια στιγμή στο σημείο όπου το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού μας δεν αναγνωρίζει αυτά τα κύτταρα και παράγει αντισώματα ενάντιά τους. Η καταστροφή από αυτό το σημείο και μετά προξενείται και από τον ίδιο τον οργανισμό και σταδιακά θα οδηγήσει σε υπολειτουργία του αδένα και ανάγκη για φαρμακευτική παρέμβαση.

Η εξωτερική όμως χορήγηση ορμονών δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να προσομοιάσει τη φυσιολογική συνεχή έκκριση των θυρεοειδικών ορμονών. Το σώμα μας προσαρμόζεται με τη βοήθεια του θυρεοειδή συνεχώς και άμεσα στις συνθήκες που επικρατούν  ανά πάσα στιγμή. Είτε τρώμε, είτε κάνει ζέστη ή κρύο, όταν ανεβαίνουμε τις σκάλες, όταν κάνουμε άσκηση ή όταν ξεκουραζόμαστε, ακόμη και όταν είμαστε χαρούμενοι ή κλαίμε ο μεταβολισμός μας αυξομειώνεται και προσαρμόζεται συνεχώς.

Η εξωγενής χορήγηση ορμονών μπορεί να μας εξασφαλίσει μια ανεκτή ποιότητα ζωής όχι όμως και μια βέλτιστη απόδοση και υγεία όπως η φυσική έκκρισή τους. Έτσι ο θυρεοειδής “πέφτει” ηρωικά μαχόμενος στην προσπάθεια του να σπρώξει ένα μεταβολισμό που δεν λειτουργεί σωστά

Συνεπώς το πρόβλημα στ’ αλήθεια δεν αφορά το θυρεοειδή αδένα αλλά τον ίδιο το μεταβολισμό σε κυτταρικό επίπεδο και τους παράγοντες που τον ρυθμίζουν.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

Υπάρχουν όμως ενέργειες που μπορούμε να κάνουμε για να προστατεύσουμε την υγεία μας και την ομαλή λειτουργία του θυρεοειδούς.
•Να διατηρούμε ιδανικά επίπεδα βιταμίνης D.
Η βιταμίνη D αυξάνει την απόδοση των χημικών αντιδράσεων σε όλα τα κύτταρα και βελτιώνει την έκφραση των γονιδίων.
•Να διατηρούμε φυσιολογικό βάρος με χαμηλά επίπεδα ινσουλίνης.
Η αυξημένη ινσουλίνη αποσταθεροποιεί όλο το ορμονικό σύστημα και εμποδίζει τη μετατροπή της Τ4 σε ενεργό Τ3. Η λύση της αντίστασης της ινσουλίνης συνδέεται με βελτίωση της θυρεοειδικής λειτουργίας.
•Να παρέχουμε στο σώμα τα απαραίτητα μικροθρεπτικά συστατικά.
Το ιώδιο, το σελήνιο και το μαγνήσιο είναι στοιχεία ζωτικής σημασίας για την ομαλή λειτουργία του θυρεοειδούς, ενώ το χρώμιο, η γλουταμίνη, η κανέλα και το άλφα λιποϊκό οξύ βοηθούν στη μείωση της αντίστασης της ινσουλίνης.
•Να απέχουμε από τη χρήση επεξεργασμένων τροφίμων και ιδιαίτερα αρτοποιημάτων που περιέχουν βρώμιο.
•Να φροντίσουμε να εντοπίσουμε και να διαχειριστούμε το μεταβολικό στρες.
Μπλοκαρισμένα μεταβολικά μονοπάτια οδηγούν σε μείωση της παραγωγής ενέργειας και σε στρες που οφείλεται σε μεταβολικούς λόγους.
•Να γυμναζόμαστε
Η άσκηση μειώνει τα επίπεδα αδρεναλίνης, σπάει την αντίσταση στην ινσουλίνη και μειώνει το σωματικό βάρος, πράγματα που βοηθούν σε έναν υγιή θυρεοειδή.
•Να καταναλώνουμε άφθονο νερό.
Η έστω και μικρού βαθμού αφυδάτωση μπορεί να μειώσει το μεταβολισμό μας κατά 40%.
•Να διατηρούμε χαμηλά τα επίπεδα του συναισθηματικού στρες μέσα από μια θετική ματιά προς τη ζωή και την αποφυγή βομβαρδισμού από αρνητικά νέα, μια πρακτική καθόλου χρήσιμη και ιδιαίτερα επικίνδυνη για την πνευματική και σωματική μας υγεία.

Ο φυσικός τρόπος ζωής έχει αρχίσει να επηρεάζει όλο και μεγαλύτερο μέρος του κόσμου και αυτό γιατί όταν κάποιος αρχίσει να γεύεται τα αποτελέσματα, αποζητά όλο και περισσότερη υγεία και αντιλαμβάνεται την αξία που έχουν το να νιώθεις γεμάτος ενέργεια, να έχεις καλή διάθεση, να αντιλαμβάνεσαι ότι μπορείς να πάρεις την υγεία σου στα χέρια σου και να διαμορφώσεις εσύ το δικό σου μέλλον. 

Πηγή: NaturaNrg (Δ. Τσουκαλάς)