Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2018

Η άσκηση πριν το μπάι-πας βοηθά στην καλή έκβαση της επέμβασης


Η "πρόληψη" μπορεί να βελτιώσει την αποκατάσταση της καρδιακής λειτουργίας

Μετά από μια χειρουργική επέμβαση καρδιάς, οι ασθενείς εγγράφονται συχνά στην καρδιακή αποκατάσταση (rehabilitation), ένα πολυετές πρόγραμμα δομημένης άσκησης σε συνδυασμό με τον τρόπο ζωής και τη διατροφική εκπαίδευση. 

Μια νέα αντίληψη υποδεικνύει ότι ένα παρόμοιο πρόγραμμα που γίνεται πριν από τη χειρουργική επέμβαση, γνωστό ως προ-αποκατάσταση (pre-rehabilitation), μπορεί να βοηθήσει τους ηλικιωμένους και ευπαθείς ανθρώπους να αναρρώσουν καλύτερα μετά το χειρουργείο.

Σαν ακρωνύμιο της προ-αποκατάστασης (pre-rehabilitation) ορίστηκε το NEW (nutritional status, exercise capacity, and worry reduction) που εκφράζει τη διατροφική κατάσταση, την ικανότητα άσκησης και τη μείωση της ανησυχίας.  Η στοχοθέτηση αυτών των τριών παραγόντων φαίνεται να βελτιώνει τη σωματική και ψυχολογική ετοιμότητα των ανθρώπων για να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση, σύμφωνα με πρόσφατο άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Canadian Journal of Cardiology.

Στον Καναδά, οι άνθρωποι που χρειάζονται μη επείγουσα καρδιοχειρουργική επέμβαση τοποθετούνται σε λίστες αναμονής για διάστημα έως δύο μηνών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συνήθως δεν ασκούνται και ανησυχούν για την επερχόμενη διαδικασία. Η προκύπτουσα σωματική και ψυχική επιβάρυνση μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την ανάρρωσή τους. 

Δύο μεγάλες μελέτες εφαρμόζουν επί του παρόντος το NEW πρωτόκολλο προ-αποκατάστασης (pre-rehabilitation) σε ηλικιωμένους, ευπαθείς ενήλικες που περιμένουν διάφορες καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις, συμπεριλαμβανομένων της αορτοστεφανιαίας παράκαμψης (by pass) και της αντικατάστασης βαλβίδων καρδιάς.

Πηγές: Canadian Journal of Cardiology, Harvard Heart Letter, Δ. Ψυρρόπουλος
-------------------------------
ProCardia Medical Institute ΠΡΟΤΥΠΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΚΟ, ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΟ / ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΟ, ΕΡΓΟΜΕΤΡΙΚΟ / ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΑΙΔΩΝ Κλεάνθους 16 (γωνία με Κ. Καραμανλή) - Περιοχή Ιπποκράτειο - Θεσσαλονίκη - ΤΚ 54642 Τηλ: 2310 913 880 & 6944 372 956 e-mail: dps.kardiologos@gmail.com & info@kardiologos-1.net 

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2018

Τα αντικαταθλιπτικά παχαίνουν


Είναι γνωστή η σχέση μεταξύ της αύξησης του σωματικού βάρους και αρκετών κύριων κατηγοριών αντικαταθλιπτικών, όπως είναι οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs), π.χ. η σερτραλίνη (Zoloft) και τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, π.χ. η αμιτριπτυλίνη (Elavil). 

Έρευνες έχουν δείξει ότι η αύξηση του σωματικού βάρους είναι μια πιθανή βραχυπρόθεσμη παρενέργεια των φαρμάκων.

Ωστόσο, πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο The BMJ, υποδηλώνει ότι τα αντικαταθλιπτικά σχετίζονται επίσης με συνεχή αύξηση βάρους. Οι ερευνητές ανέλυσαν τις πληροφορίες για την υγεία περισσότερων από 300.000 ατόμων στο Ηνωμένο Βασίλειο (μέσος όρος ηλικίας 51 ετών), οι οποίοι είχαν μετρήσει το βάρος τους και το δείκτη σωματικής μάζας σε ιατρούς μεταξύ 2004 και 2014. Περίπου σε 18% είχαν συνταγογραφηθεί αντικαταθλιπτικά. Κατά την περίοδο της μελέτης, τα άτομα που έλαβαν αντικαταθλιπτικά είχαν 21% υψηλότερο κίνδυνο αύξησης βάρους τουλάχιστον κατά 5% ή και περισσότερο, σε σύγκριση με άτομα που δεν έλαβαν αντικαταθλιπτικά. Ο κίνδυνος κορυφώθηκε κατά το δεύτερο και τρίτο έτος. Δεν υπήρξαν ενδείξεις αύξησης του βάρους μετά από επτά χρόνια. 

Η μελέτη ήταν παρατηρητική (observational study) και για αυτό το λόγο δεν απέδειξε στατιστικά ότι τα αντικαταθλιπτικά προκαλούν αύξηση βάρους. 

Ωστόσο, προν το παρόν ο στόχος της μελέτης είναι να ενθαρρύνει τους ενδιαφερόμενους να συζητούν με τους γιατρούς τους σχετικά με την αύξηση του σωματικού βάρους ως πιθανή παρενέργεια των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων. Και βέβαια να πάρουν τα αντίστοιχα προληπτικά μέτρα  για αυτή την πιθανή και καθυστερημένη αύξηση του βάρους τους, αν χρησιμοποιούν τα φάρμακα.

Πηγές: BMJ, Harvard Heart Letter, Δ. Ψυρρόπουλος

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2018

Τι πρέπει να ξέρω γα το εγκεφαλικό επεισόδιο


Τα κύτταρα του εγκεφάλου χρειάζονται μια σταθερή παροχή οξυγόνου και θρεπτικών ουσιών. Παρέχονται από ένα δίκτυο αιμοφόρων αγγείων που φθάνουν σε κάθε τμήμα του εγκεφάλου. Όταν κάτι κόβει την παροχή, τα εγκεφαλικά κύτταρα αρχίζουν να πεθαίνουν. Ο τραυματισμός που ακολουθεί ονομάζεται εγκεφαλικό επεισόδιο.

Τα περισσότερα εγκεφαλικά επεισόδια συμβαίνουν όταν ένας θρόμβος αίματος καταλήγει σε μια από τις αρτηρίες του εγκεφάλου, εμποδίζοντας τη ροή του αίματος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο θρόμβος σχηματίζεται μέσα στην ίδια την αρτηρία, συνήθως επειδή μια πλάκα γεμάτη χοληστερόλη μέσα στην αρτηρία σπάει. Αυτό ονομάζεται θρομβωτικό εγκεφαλικό επεισόδιο. Σε άλλες περιπτώσεις, ένας θρόμβος αίματος ή μια συμπαγής μάζα που σχηματίζεται από τη συγκόλληση διάφορων σωματιδίων / συστατικών κατευθύνεται στον εγκέφαλο, όπου "μπλοκάρει" μια εγκεφαλική αρτηρία. Αυτό ονομάζεται εμβολικό εγκεφαλικό επεισόδιο. Ένας τρίτος τύπος εγκεφαλικού επεισοδίου, το αιμορραγικό εγκεφαλικό, συμβαίνει όταν ένα αιμοφόρο αγγείο στον εγκέφαλο εκρήγνυται.

Δεδομένου ότι διάφορες περιοχές του εγκεφάλου είναι υπεύθυνες για διαφορετικές λειτουργίες, τα συμπτώματα του εγκεφαλικού επεισοδίου ποικίλλουν. Μπορούν να είναι αλλαγές στην αίσθηση, την κίνηση, την όραση, την ομιλία, την ισορροπία και το συντονισμό κινήσεων. Μερικές φορές ένα εγκεφαλικό επεισόδιο προηγείται από μία ή περισσότερες παροδικές ισχαιμικές επιθέσεις (TIAs). Αυτά είναι σύντομα επεισόδια συμπτωμάτων που μοιάζουν με αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, τα οποία διαρκούν μερικά λεπτά - ή, ενδεχομένως, μέχρι 24 ώρες - και υποχωρούν χωρίς να αφήσουν κατάλοιπα. 

Αν νομίζουμε ότι έχει συμβεί κάτι αντίστοιχο σε εμάς τους ίδιους ή σε κάποιον άλλο, τότε πρέπει να ξεκινήσει όσο πιο γρήγορα γίνεται η αντίστοιχη θεραπεία. Στην περίπτωση αυτή ισχύει το "time is brain", δηλαδή "ο χρόνος είναι ο εγκέφαλος". 

Ο τύπος της θεραπείας εξαρτάται από τον τύπο του εγκεφαλικού επεισοδίου που έχει συμβεί. Εάν η παροχή αίματος στον εγκέφαλο αποκατασταθεί γρήγορα και πλήρως, είναι δυνατή μια πλήρη ανάκαμψη με ελάχιστη ή καθόλου αναπηρία. Όσο πιο εκτεταμένες είναι οι βλάβες και η μεγαλύτερη καθυστέρηση της θεραπείας, τόσο πιο σοβαρές και μακροχρόνιες είναι οι βλάβες.

Η αποκατάσταση μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο εξαρτάται από το πόσο καλά διάφορες υγιείς περιοχές του εγκεφάλου αναλαμβάνουν τα καθήκοντα με τα οποία είχαν επιφορτιστεί τα καταστραμμένα εγκεφαλικά κύτταρα.  

Σε κάποιο βαθμό, ιδιαίτερα σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες, η ανάκτηση ικανοτήτων είναι εφικτή λόγω της δυνατότητας του εγκεφάλου να αντισταθμίζει τις ζημιές σε μια περιοχή του, αναπτύσσοντας μια άλλη περιοχή. Αυτό βασίζεται στην ιδιότητα του εγκεφάλου να αξιοποιεί εναλλακτικές νευρικές "καλωδιώσεις" ή να δημιουργεί νευρική "επανακαλωδίωση" γύρω από την τραυματισμένη περιοχή. Εάν αυτοί οι μηχανισμοί δεν ενεργοποιηθούν, τότε προσπαθούμε με διάφορες τεχνικές αποκατάστασης να βοηθήσουμε τον εγκέφαλο να ανακτήσει τη λειτουργία του.

Πηγές: Stroke, Harvard Heart Letter, Δ. Ψυρρόπουλος